Canon 140
Sobre la posibilidad de que un arquidiakónos se le ordene monja a una doncella antes de cumplir los veinticinco años, en caso de que su castidad esté en peligro, o cuando, hallándose al borde de la muerte, ella misma, sus padres o tutores imploran que no le permitan morir sin haber recibido el estado monástico.
Estimado: Si alguno de los epíscopos, por necesidad, cuando la castidad de la doncella está en peligro debido a que tiene un pretendiente influyente, o alguien causa sospecha de que la quiera llevarse, o la misma doncella siente que está amenazada por un peligro mortal, con el consentimiento de sus padres o los que tienen su cuidado, consagra o consagre a la doncella al monasterio antes de los 25 años para que no muera sin haber llevado el hábito monástico, que a este epíscopo no le cause daño el Concilio que dictaminó sobre tal número de años.
Original griego
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα, ὁστισδήποτε τῶν ἐπισκόπων, δι᾽ ἀνάγκην τῆς παρθενικῆς σωφροσύνης κινδυνευούσης, ὅτε, ἢ ἐραστὴς δυνατός, ἢ ἅρπαξ τίς ἐστιν ἐν ὑποψίᾳ, ἢ ἔτι μὴν ὑπό τινος θανατηφόρου κινδύνου αὕτη αἴσθηται νυχθεῖσα, παρακαλούντων ἢ τῶν γονέων αὐτῆς, ἢ ὧν τῇ φροντίδι ἀνάκειται, διὰ τὸ μὴ χωρὶς τοῦ σχήματος τελειωθῆναι, καλύψῃ παρθένον, ἢ ἐκάλυψεν, ἐντὸς κείρας ἐνιαυτῶν εἰκοσιπέντε, μηδὲν τὸν τοιοῦτον βλάψῃ ἡ περὶ τούτου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐνιαυτῶν κατασταθεῖσα σύνοδος.[1]
Lugares paralelos
IVВс.16Трул.440Карф.61644Вас.18