Κανόνας 133
Στα εδάφη της διακονίας των επισκόπων, των προσήλυτων και της δονατιστικής αίρεσης.
Ήταν βολικό: αν κάποιος, μετά τη δημοσίευση των νόμων, μετατρέψει οποιαδήποτε τοποθεσία σε Καθολική ενότητα και την κρατήσει για τρία χρόνια (ακόμα κι αν κανείς δεν το ζητήσει πίσω), στο μέλλον αυτή η τοποθεσία δεν θα έπρεπε πλέον να του ζητηθεί, ωστόσο, υπό την προϋπόθεση ότι κατά τη διάρκεια αυτής της τριετίας υπήρχε ένας επίσκοπος υποχρεωμένος να το απαιτήσει, αλλά εκείνος σιωπούσε. Αν δεν υπήρχε επίσκοπος, τότε ας μην υποστεί ζημιά λόγω της απογραφής, αλλά όταν η χήρα τοποθεσία λάβει επίσκοπο, από εκείνη την ημέρα θα μπορεί να διεκδικήσει αυτήν την εντοπιότητα για τρία χρόνια. Ομοίως, εάν ένας επίσκοπος του Δονάτου προσηλυτιστεί στην Καθολική ενότητα, ας μην υποστεί ζημιά λόγω του καταλόγου λόγω της καθορισμένης περιόδου, αλλά από την ημέρα που θα προσηλυτίσει, ας έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει τις θέσεις που ανήκουν στην έδρα του για τρία χρόνια.
Ελληνικό πρωτότυπο
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα, ἐάν τις μετὰ τοὺς νόμους, τόπον τινὰ πρὸς τὴν καθολικὴν ἑνότητα μεταστρέψῃ, καὶ τοῦτον ἐπὶ τριετίαν μηδενὸς ἀναζητοῦντος κατάσχῃ, τοῦ λοιποῦ παρ᾽ αὐτοῦ μὴ ἀναζητηθῇ, ἐὰν μέντοι ἐντὸς τῆς αὐτῆς τριετίας ὑπῆρχεν ἐπίσκοπος ὁ ὀφειλῶν ἀναζητῆσαι, καὶ ἡσύχασεν· εἰ δὲ μὴ ἦν, μὴ προκριματισθῇ ἐν τῇ μάτρικι· ἀλλ᾽ ὅτε ὁ χηρεύων τόπος λάβῃ ἐπίσκοπον, ἐξὸν εἴη αὐτῷ ἀπ᾽ αὐτῆς τῆς ἡμέρας ἐντὸς τριετίας ἀναζητῆσαι. Ὁμοίως δέ, καὶ ἐὰν ἐπίσκοπος ἐκ τῶν τοῦ Δονάτου μερῶν πρὸς τὴν καθολικὴν ἐπιστρέψῃ, μὴ προκριματισθῇ ἐν τῇ μάτρικι περὶ τοῦ ὁρισθέντος χρόνου, ἀλλ᾽ ἐξ ἧς ἡμέρας ἐπέστρεψεν, ἐχέτω ἐξουσίαν ἀναζητεῖν ἐντὸς τριετίας τοὺς τόπους τοὺς τῇ αὐτοῦ ἀνήκοντας καθέδρᾳ.[1]
Παράλληλα χωρία
Карф.475766686991929394117118124