Kanon 130
Przeciwko herezji Pelagiusza. Anatema na tych, którzy twierdzą, że święci w Modlitwie Pańskiej proszą o odpuszczenie grzechów jedynie z pokory, a nie z prawdy.
Było to miłe: jeśli ktoś twierdzi, że słowa Modlitwy Pańskiej, w których prosimy o odpuszczenie nam naszych win (Mt 6,12; Łk 11,4), są wypowiadane przez świętych z pokory, a nie z samej prawdy, niech będzie wyklęty. Bo kto by tolerował takiego modlącego się, który okłamuje nie ludzi, ale samego Pana, ustami mówi, że pragnie przebaczenia, ale w sercu mówi, że nie ma grzechów, za które potrzebuje przebaczenia?
Oryginał grecki
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα οἵτινεσδήποτε αὐτὰ τὰ ῥήματα τῆς δεσποτικῆς εὐχῆς, ὅπου λέγομεν, Ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, οὕτω βούλονται ἀπὸ τῶν ἁγίων λέγεσθαι, ὡς ταπεινοφρόνως καὶ οὐκ ἀληθῶς ταῦτα λεχθῆναι, ἀνάθεμα εἴη. Τὶς γὰρ ὑπενέγκοι τὸν εὐχόμενον, μὴ ἀνθρώποις, ἀλλ᾽ αὐτῷ τῷ Κυρίῳ ψευδόμενον, τὸν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ λέγοντα θέλειν ἀφεθῆναι, τῇ δὲ καρδίᾳ λέγοντα, τὰς ὀφειλούσας ἀφεθῆναι ἁμαρτίας αὐτῷ μὴ ἔχειν.[1]
Miejsca równoległe
IIIВс.1Карф.109110111112113114115