Kanon 128
Przeciwko herezji Pelagiusza. Anatema na tych, którzy twierdzą, że nie wypada mówić o braku grzechów jedynie z pokory, a nie z prawdy.
Miło było: każdego, kto rozważa i mówi, że słowa świętego apostoła Jana: jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i prawdy w nas nie ma (1 Jana 1,8), należy rozumieć w ten sposób: nie powinniśmy z pokory mówić „nie ma w nas grzechu”, a nie dlatego, że tak jest naprawdę – niech będzie wyklęty. Przecież apostoł kontynuuje i dodaje: Jeśli wyznajemy nasze grzechy, wtedy On, będąc wiernym i sprawiedliwym, odpuści je nam i oczyści nas od wszelkiej nieprawości (1 Jana 1:9). Widać tu wyraźnie, że mówi się to nie tylko z pokory, ale także z prawdy. Przecież apostoł mógł powiedzieć: Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, wywyższamy się i nie ma w nas pokory, ale mówiąc, że się oszukujemy i nie ma w nas prawdy, wyraźnie pokazał: kto twierdzi, że nie ma w nim grzechu, nie mówi prawdy, lecz kłamie.
Oryginał grecki
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα ὅπερ εἶπεν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἀπόστολος· Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς ἀπατῶμεν, καὶ ἀλήθεια ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν, ὁστισδήποτε οὕτω παραληπτέον νομίσῃ, ὡς εἰπεῖν διὰ ταπεινοφροσύνην μὴ ὀφείλειν λέγεσθαι ἡμᾶς μὴ ἔχειν ἁμαρτίαν, οὐχ ὅτι ἀληθῶς οὕτως ἐστίν, ἀνάθεμα εἴη· Ἐὰν δὲ ὁμολογήσωμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος, ὅστις ἀφήσει ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας, καὶ καθαρίσει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας· ἔνθα πάνυ δεδήλωται τοῦτο μὴ μόνον ταπεινοφρόνως, ἀλλ᾽ ἔτι μὴν ἀληθῶς λέγεσθαι. Ἠδύνατο γὰρ ὁ Ἀπόστολος εἰπεῖν, ἐὰν εἴπωμεν, οὐκ ἔχομεν ἁμαρτίαν, ἑαυτοὺς ἐξυψοῦμεν, καὶ ταπεινοφροσύνη ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν· ἀλλ᾽ εἰπών, ὅτι ἑαυτοὺς ἀπατῶμεν, καὶ ἀλήθεια ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστι, πάνυ ἀπέδειξε τὸν λέγοντα ἑαυτὸν μὴ ἔχειν ἁμαρτίαν, μὴ ἀληθεύειν, ἀλλὰ ψεύδεσθαι.[1]
Miejsca równoległe
IIIВс.1Карф.109113115116