კანონი 128
პელაგიუსის ერესის წინააღმდეგ. ანათემა მათ, ვინც ამტკიცებს, რომ არ არის მიზანშეწონილი ცოდვების არარსებობაზე საუბარი მხოლოდ თავმდაბლობის გამო და არა ჭეშმარიტების გამო.
სასიამოვნო იყო: ვინც თვლის და ამბობს, რომ წმიდა მოციქულის იოანეს სიტყვებს, თუ ვიტყვით, რომ ცოდვა არ გვაქვს, თავს ვიტყუებთ და ჭეშმარიტება ჩვენში არ არის (1 იოანე 1:8), ასე უნდა გვესმოდეს: „ჩვენში ცოდვა არ არის“ თავმდაბლობის გამო და არა იმიტომ, რომ ჭეშმარიტად ასეა, დაე, ანათემოს. ბოლოს და ბოლოს, განაგრძობს მოციქული და დასძენს შემდეგს: თუ ვაღიარებთ ჩვენს ცოდვებს, მაშინ ის, ერთგული და მართალი, მოგვიტევებს ცოდვებს და განგვწმენდს ყოველგვარი უსამართლობისაგან (1 იოანე 1:9). აქ ნათლად ჩანს, რომ ეს ნათქვამია არა მხოლოდ თავმდაბლობის, არამედ სიმართლის გამო. მოციქულს ხომ შეეძლო ეთქვა: თუ ჩვენ ვიტყვით, რომ ცოდვა არ გვაქვს, ჩვენ თავს ვამაღლებთ და არ არის ჩვენში თავმდაბლობა, მაგრამ იმით, რომ ვიტყუებით და სიმართლე ჩვენში არ არის, ნათლად აჩვენა: ვინც ამბობს, რომ მასში ცოდვა არ არის, სიმართლეს არ ლაპარაკობს, არამედ იტყუება.
ბერძნული დედანი
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα ὅπερ εἶπεν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἀπόστολος· Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς ἀπατῶμεν, καὶ ἀλήθεια ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν, ὁστισδήποτε οὕτω παραληπτέον νομίσῃ, ὡς εἰπεῖν διὰ ταπεινοφροσύνην μὴ ὀφείλειν λέγεσθαι ἡμᾶς μὴ ἔχειν ἁμαρτίαν, οὐχ ὅτι ἀληθῶς οὕτως ἐστίν, ἀνάθεμα εἴη· Ἐὰν δὲ ὁμολογήσωμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος, ὅστις ἀφήσει ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας, καὶ καθαρίσει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας· ἔνθα πάνυ δεδήλωται τοῦτο μὴ μόνον ταπεινοφρόνως, ἀλλ᾽ ἔτι μὴν ἀληθῶς λέγεσθαι. Ἠδύνατο γὰρ ὁ Ἀπόστολος εἰπεῖν, ἐὰν εἴπωμεν, οὐκ ἔχομεν ἁμαρτίαν, ἑαυτοὺς ἐξυψοῦμεν, καὶ ταπεινοφροσύνη ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν· ἀλλ᾽ εἰπών, ὅτι ἑαυτοὺς ἀπατῶμεν, καὶ ἀλήθεια ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστι, πάνυ ἀπέδειξε τὸν λέγοντα ἑαυτὸν μὴ ἔχειν ἁμαρτίαν, μὴ ἀληθεύειν, ἀλλὰ ψεύδεσθαι.[1]
პარალელური ადგილები
IIIВс.1Карф.109113115116