Canon 128
Contra la herejía de Pelagio. Sobre el anatema para aquellos que afirman que no es lícito hablar del absence de pecados solo por humildad, y no según la verdad.
Es gracia ha sido: a todo aquel que juzgar y diga que las palabras del santo apóstol Juan, si decimos que no tenemos pecado, nos engañamos a nosotros mismos, y la verdad no está en nosotros (1Juan 1:8), hay que entenderlo así: no debemos decir «no hay pecado en nosotros» por humildad, sino porque esto es verdadero; ¡que sea anatema! Porque el apóstol continúa y añade lo siguiente: Si confesamos nuestros pecados, él, siendo fiel y justo, nos perdonará los pecados y nos santificará de toda iniquidad (1Juan 1:9). Aquí se muestra claramente que esto no se dice solo por humildad, sino también por la verdad. Porque el apóstol podría haber dicho: Si decimos que no tenemos pecado, nos alzamos y la humildad no está en nosotros; pero diciendo que nos engañamos a nosotros mismos y la verdad no está en nosotros, él claramente mostró: quien dice que no hay pecado en él, no dice la verdad, sino que miente.
Original griego
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα ὅπερ εἶπεν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἀπόστολος· Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς ἀπατῶμεν, καὶ ἀλήθεια ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν, ὁστισδήποτε οὕτω παραληπτέον νομίσῃ, ὡς εἰπεῖν διὰ ταπεινοφροσύνην μὴ ὀφείλειν λέγεσθαι ἡμᾶς μὴ ἔχειν ἁμαρτίαν, οὐχ ὅτι ἀληθῶς οὕτως ἐστίν, ἀνάθεμα εἴη· Ἐὰν δὲ ὁμολογήσωμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος, ὅστις ἀφήσει ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας, καὶ καθαρίσει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας· ἔνθα πάνυ δεδήλωται τοῦτο μὴ μόνον ταπεινοφρόνως, ἀλλ᾽ ἔτι μὴν ἀληθῶς λέγεσθαι. Ἠδύνατο γὰρ ὁ Ἀπόστολος εἰπεῖν, ἐὰν εἴπωμεν, οὐκ ἔχομεν ἁμαρτίαν, ἑαυτοὺς ἐξυψοῦμεν, καὶ ταπεινοφροσύνη ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν· ἀλλ᾽ εἰπών, ὅτι ἑαυτοὺς ἀπατῶμεν, καὶ ἀλήθεια ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστι, πάνυ ἀπέδειξε τὸν λέγοντα ἑαυτὸν μὴ ἔχειν ἁμαρτίαν, μὴ ἀληθεύειν, ἀλλὰ ψεύδεσθαι.[1]
Lugares paralelos
IIIВс.1Карф.109113115116