Kanon 126
Przeciwko herezji Pelagiusza. Anatema dla tych, którzy twierdzą, że łaska nie daje miłości i siły do czynienia dobra.
Podobało się to: kto twierdzi, że ta sama łaska Boża, która jest nam dana przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, pomaga nam tylko w niegrzeszeniu, bo przez nią zostaje nam objawiona i objawiona znajomość grzechów, abyśmy wiedzieli, do czego powinniśmy dążyć i czego się wstydzić, ale poza tym nie otrzymujemy przez nią miłości i siły do czynienia tego, co wiemy, że powinniśmy czynić – niech będzie wyklęty. Przecież gdy apostoł mówi, że wiedza nadyma, a miłość buduje (1 Kor. 8:1), to skrajnie niegodziwą jest wiara, że mamy łaskę Chrystusa ze względu na naszą arogancję, a nie na stworzenie, choć jedno i drugie jest darem Boga: zarówno wiedza o tym, co powinniśmy czynić, jak i miłość do tego, co powinniśmy czynić, aby wiedza nie mogła się nadymać twórczą miłością. Bo jak napisano od Boga: On uczy człowieka rozumu (Ps 93,10), tak też jest napisane: Miłość jest z Boga (1 Jana 4,7).
Oryginał grecki
Ὁμοίως ὁστισδήποτε εἴποι τὴν αὐτὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν εἰς τοῦτο μόνον ἡμῖν βοηθεῖν, πρὸς τὸ μὴ ἁμαρτάνειν, ὅτι δι᾽ αὐτῆς ἡμῖν ἀποκαλύπτεται καὶ φανεροῦται ἡ γνῶσις τῶν ἁμαρτημάτων, ὥστε γινώσκειν ἃ δεῖ ἐπιζητεῖν, καὶ ἃ δεῖ ἐκκλίνειν, οὐ μὴν δι᾽ αὐτῆς ἡμῖν παρέχεται, ἵνα, ὅπερ γνῶμεν ποιητέον, καὶ ποιῆσαι ἔτι μὴν ἀγαπήσωμεν καὶ ἰσχύσωμεν, ἀνάθεμα εἴη· τοῦ γὰρ Ἀποστόλου λέγοντος, ὅτι ἡ γνῶσις φυσιοῖ, ἡ δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ, ἀσεβὲς πάνυ ἐστὶ πιστεύειν, πρὸς μὲν τὸ φυσιοῦν ἡμᾶς ἔχειν τὴν χάριν τοῦ Χριστοῦ, πρὸς δὲ τὸ οἰκοδομεῖν μὴ ἔχειν· ὁπόταν ἑκάτερον δῶρόν ἐστι τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸ εἰδέναι τὶ ποιεῖν δεῖ, καὶ τὸ ἀγαπᾷν ὃ δεῖ ποιεῖν· ἵνα τῆς ἀγάπης οἰκοδομούσης, ἡ γνῶσις φυσιοῦν μὴ δυνηθῇ· ὥσπερ γὰρ ἐκ Θεοῦ γέγραττται, Ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν, οὕτως ἔτι μὴν γέγραπται, Ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστίν.[1]
Miejsca równoległe
IIIВс.1Карф.109110111113114115116