Kanon 115
Że nie można rozwiązać prawnie zawartego małżeństwa na tej podstawie, że mąż lub żona opuściła współmałżonka.
Było pożądane, aby zgodnie z Ewangelią i nauką apostolską ani mąż opuszczony przez żonę, ani żona opuszczona przez męża nie zawierali małżeństwa z inną osobą, lecz albo nim pozostali, albo pojednali się ze sobą. Jeśli to zaniedbają, niech zostaną zmuszeni do pokuty. Należy domagać się wydania w tej sprawie prawa cesarskiego.
Oryginał grecki
Ἤρεσεν, ὥστε κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν καὶ ἀποστολικὴν ἐπιστήμην, μήτε ὁ ἀπὸ γυναικὸς ἐαθείς, μήτε ἡ ἀπὸ ἀνδρὸς καταληφθεῖσα, ἑτέρῳ συζευχθῇ· ἀλλ᾽ ἢ οὕτω μείνωσιν, ἢ ἑαυτοῖς καταλλαγῶσιν· οὗπερ ἐὰν καταφρονήσωσι, πρὸς μετάνοιαν καταναγκασθῶσιν· ἐν ὧ πράγματι νόμον βασιλικὸν ἐκτεθῆναι χρεὼν αἰτῆσαι.[1]
Miejsca równoległe
Ап.48Трул.879398Анкир.20Вас.92131353646487780