Kanon 111
Że nowa diecezja może zostać utworzona pod warunkiem decyzji rady biskupiej danego obszaru metropolitalnego, której przewodniczy metropolita bazowy, i zgody biskupa na wydzielenie spod jego jurysdykcji niektórych miejsc należących do jego diecezji.
To też zostało zarządzone: ludowi, który nigdy nie miał własnego biskupa, nie należy go nadawać, chyba że na mocy decyzji całej rady każdego regionu i biskupa prowadzącego oraz za zgodą biskupa, na którego terytorium znajdował się kościół.
Oryginał grecki
Ἤρεσε κἀκεῖνο, ἵνα οἱ ὄχλοι, οἱ μηδέποτε ἰδίους ἐσχηκότες ἐπισκόπους, εἰ μὴ ἐκ πάσης τῆς συνόδου ἑκάστης ἐπαρχίας καὶ τοῦ πρωτεύοντος ψήφισμα γένηται, καὶ κατὰ συναίνεσιν ἐκείνου, οὗτινος ὑπὸ τὴν διοίκησιν καθίστατο ἡ αὐτὴ ἐκκλησία, μηδαμῶς δέξωνται.[1]
Miejsca równoległe
Ап.34Сард.6Карф.53