Κανόνας 111
Ότι μπορεί να σχηματιστεί νέα επισκοπή με την επιφύλαξη της απόφασης του επισκοπικού συμβουλίου της συγκεκριμένης μητροπολιτικής περιφέρειας, υπό την προεδρία του υποκείμενου μητροπολίτη, και τη συγκατάθεση του επισκόπου να παραχωρήσει από τη δικαιοδοσία του ορισμένες θέσεις που ανήκουν στην επισκοπή του.
Αυτό διατάχθηκε επίσης: σε έναν λαό που δεν είχε ποτέ δικό του επίσκοπο δεν πρέπει να δοθεί ένας, εκτός εάν με απόφαση ολόκληρου του συμβουλίου κάθε περιοχής και του αρχηγού επισκόπου και με τη συγκατάθεση του επισκόπου στην επικράτεια του οποίου βρισκόταν η εκκλησία.
Ελληνικό πρωτότυπο
Ἤρεσε κἀκεῖνο, ἵνα οἱ ὄχλοι, οἱ μηδέποτε ἰδίους ἐσχηκότες ἐπισκόπους, εἰ μὴ ἐκ πάσης τῆς συνόδου ἑκάστης ἐπαρχίας καὶ τοῦ πρωτεύοντος ψήφισμα γένηται, καὶ κατὰ συναίνεσιν ἐκείνου, οὗτινος ὑπὸ τὴν διοίκησιν καθίστατο ἡ αὐτὴ ἐκκλησία, μηδαμῶς δέξωνται.[1]
Παράλληλα χωρία
Ап.34Сард.6Карф.53