Canon 10
Sobre el anatema a un presbítero que ha entrado en cisma con su obispo.
Si sucede que un presbítero, condenado por su obispo, considera, habiéndose vuelto pomposo y arrogante, que debe ofrecer los Santos Dones a Dios por separado, o planea erigir otro altar en oposición a la fe de la iglesia, sea anatema.
Original griego
Ἀλύπιος ἐπίσκοπος, τοποτηρητὴς τῆς Νουμιδικῆς χώρας εἶπεν· Οὐδ᾽ ἐκεῖνο δεῖ παρεᾶσαι, ἵνα, ἐάν τις τυχὸν πρεσβύτερος ἀπὸ τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου καταγνωσθείς, φυσιότητί τινι καὶ ὑπερηφανίᾳ ἐπαρθείς, ἡγήσεται ὀφείλειν κεχωρισμένως ἅγια τῷ Θεῷ προσφέρειν, ἢ ἄλλο ἀνορθοῦν θυσιαστήριον οἰηθείη κατὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς πίστεως καὶ καταστάσεως ὁ τοιοῦτος ἀτιμώρητος μὴ ἐξέλθῃ. Βαλεντῖνος ἐπίσκοπος τῆς πρώτης καθέδρας τῆς Νουμιδικῆς χώρας, εἶπεν· Ἀναγκαίως τῇ ἐκκλησιαστικῇ πίστει καὶ τάξει σύμφωνά εἰσι τὰ παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Ἀλυπίου προενεχθέντα· Λοιπόν, τὶ δοκεῖ τῇ ὑμετέρᾳ ἀ γάπη, εἴπατε.
Lugares paralelos
Ап.31IIВс.6IIIВс.3IVВс.18Трул.3134Гангр.6Сард.14Антиох.5Карф.11Двукр.131415Вас.1