Kánon 109
O potrebe požiadať štátne orgány o ustanovenie ecdykov na ochranu cirkevných záujmov aj záujmov chudobných.
Bolo tiež určené, že vyslanci vyslaní v mene všetkých diecéz, Vincent a Furtunatian, požiadali slávnych kráľov, aby mohli ustanoviť učených ekdikov, ktorých povinnosťou by bolo konať pri obrane prípadov: a ktorí, ako kňazi diecéz, ktorí sa prihovárali za záležitosti cirkví, mohli slobodne vstúpiť na súčasnosť a namietať, ak si to vyžaduje prítomnosť súdu. potrebné. (Táto pozícia ekdika čiastočne korešponduje so súčasnou pozíciou duchovného zástupcu v kancelárskej práci na svetskom oddelení).
Grécky originál
Ἤρεσεν ἔτι μήν, ἵνα ἐξ ὀνόματος πασῶν τῶν ἐπαρχιῶν οἱ πορευθησόμενοι πρεσβευταὶ Βικέντιος καὶ Φορτουνατιανός, αἰτήσωσιν ἀπὸ τῶν ἐνδοξοτάτων βασιλέων ὥστε δοθῆναι ἄδειαν τοῦ καταστῆσαι ἐκδίκους σχολαστικούς, οἵτινες αὐτὸ τοῦτο τὸ λειτούργημα, τοῦ ἐκδικεῖν τὰ πράγματα, ἐπιτήδευμα ἔχουσι· καὶ ἵνα ὡς ἱερεῖς τοῖς τῆς ἐπαρχίας οἱ αὐτοί, οἱ τὴν ἐκδίκησιν τῶν ἐκκλησιῶν ἀναδεξάμενοι, εὐχερῶς δυνηθῶσιν ὑπὲρ τῶν τῆς ἐκκλησίας πραγμάτων, ὁσάκις ἀνάγκη ἀπαιτήσει, πρὸς τὸ ἀντιστῆναι τοῖς ἀνακύπτουσι, καὶ ἀναφέρειν τὰ ἀναγκαῖα, καὶ εἰς τὰ σήκρητα τῶν δικαστηρίων εἰσιέναι.[1]