Kánon 104
Inštrukcia pre bratov Theasia a Euodia, menovaných vyslancov z Kartágskeho koncilu k autokratom, v súvislosti s odmietnutím donatistov zúčastniť sa na rokovaniach.
Inštrukcia pre bratov, Theasia a Euodia, menovaných vyslancov z koncilu v Kartágu k najslávnejším a najzbožnejším autokratom. Keď sa s pomocou Pána priblížia k najzbožnejším kráľom: potom im ukážu, ako počas koncilu minulého leta boli starší donatistov prostredníctvom mestských oznamov s úplnou slobodou pozvaní, aby sa zhromaždili, aby, keby mali odvahu brániť svoj názor, vybrali by si spomedzi ich počtu takých, ktorí by boli schopní pokojne súťažiť s nami a s kresťanskou miernosťou, ak by nepochybne ukázali, že týmto spôsobom by sa sami sebe ukázali byť miernosťou. Katolícka úprimnosť, ktorá žiarila od dávnych čias v minulých dobách, by sa teraz podobne rozpoznala od zmätku a tvrdohlavosti tých, ktorí protirečia. Ale keďže ich takmer premohla beznádej, neodvážili sa nič odpovedať.
A tak, keďže sa na takýchto ľudí použil biskupský a pokojný spôsob pôsobenia a oni, neschopní odpovedať proti pravde, prešli k absurdným násilným činom, takže mnohí biskupi a mnohí duchovní (o laikoch pomlčme) boli obmedzovaní ohováraním a niektoré kostoly boli napadnuté a iné sa tiež pokúšali napadnúť: potom sa o nich musela postarať kráľovská láska k ľudstvu, takže sa o nich musí postarať katolícka cirkev. lono Kristovo a vzkriesil ich silou viery, bol chránený pred ich myšlienkami: aby v ich zbožných časoch neopovážlivci neovládli bezmocných ľudí nejakým druhom strachu, keď ich nemôžu zviesť presviedčaním. Je totiž známe a zákonmi opakovane vyhlásené, že vznikajú odporné zhromaždenia odpadlíkov. To bolo mnohokrát odsúdené aj samotnými príkazmi spomínaných najzbožnejších autokratov. Preto, proti zúrivosti týchto odpadlíkov, vás žiadame, aby ste nám poskytli Božiu pomoc, nie mimoriadnu a nie cudziu svätým písmom.
Apoštol Pavol, ako sa ukazuje v skutočných skutkoch apoštolov, porazil spoluúčasť neporiadnych ľudí s vojenskou pomocou. A tak žiadame, aby bola prísne daná ochrana katolíckych radov kostolov v každom meste a rôznych miestach priľahlých ku každému majetku. Na to je vhodné opýtať sa najzbožnejších samovládcov, aby dodržiavali zákon blaženej pamäti vydaný ich otcom Theodosiom o vyberaní desiatich funtov zlata od kacírov, ktorí ordinujú a tých, ktorí sú ordinovaní, ako aj od vlastníkov, od ktorých bude ich vyberanie usporiadané. Okrem toho nech sa prikáže potvrdiť tento zákon s jeho mocou rozšírenou aj na tých, ktorí poskytli dôkazy proti ohováraniu tých, ktorí sa starali o Katolícku cirkev, aby aspoň týmto strachom tí, ktorí odkladajú svoje očistenie, boli odvrátení od rozkolov a heretického šialenstva a napravení myšlienkou večného trestu.
O to je vhodné žiadať aj to, aby sa ich zbožnosťou obnovil stále existujúci zákon, ktorý heretikom odoberie právo čokoľvek vyberať, či už pri vysviackach alebo testamentoch, alebo odísť, a tým, ktorí sú zaslepení svojou šialenou predpojatosťou a chcú zostať v omyle donatistov, jednoducho povedať, že moc buď niečo zanechať, alebo zbierať vlastnú vôľu. A tým, ktorí sa s myšlienkou jednoty a pokoja chcú napraviť, nech je dovolené, aj keď taký zákon existuje, získať dedičstvo, aj keby to bol dar alebo dedičstvo, ktoré dostali ešte v bludnom blude, s výnimkou tých, ktorí, keď boli predvolaní pred súd, považovali za potrebné ísť do katolíckej cirkvi. Na také veci treba myslieť, lebo nie zo strachu pred nebeským súdom, ale z hladu po pozemskom zisku túžili po katolíckej jednote. Predovšetkým je potrebná pomoc od orgánov každého regiónu. Ale aj keď locums, podporujúce prospech cirkvi, vidia niečo iné: dávame autoritu robiť a robiť to.
A tak, keďže sa na takýchto ľudí použil biskupský a pokojný spôsob pôsobenia a oni, neschopní odpovedať proti pravde, prešli k absurdným násilným činom, takže mnohí biskupi a mnohí duchovní (o laikoch pomlčme) boli obmedzovaní ohováraním a niektoré kostoly boli napadnuté a iné sa tiež pokúšali napadnúť: potom sa o nich musela postarať kráľovská láska k ľudstvu, takže sa o nich musí postarať katolícka cirkev. lono Kristovo a vzkriesil ich silou viery, bol chránený pred ich myšlienkami: aby v ich zbožných časoch neopovážlivci neovládli bezmocných ľudí nejakým druhom strachu, keď ich nemôžu zviesť presviedčaním. Je totiž známe a zákonmi opakovane vyhlásené, že vznikajú odporné zhromaždenia odpadlíkov. To bolo mnohokrát odsúdené aj samotnými príkazmi spomínaných najzbožnejších autokratov. Preto, proti zúrivosti týchto odpadlíkov, vás žiadame, aby ste nám poskytli Božiu pomoc, nie mimoriadnu a nie cudziu svätým písmom.
Apoštol Pavol, ako sa ukazuje v skutočných skutkoch apoštolov, porazil spoluúčasť neporiadnych ľudí s vojenskou pomocou. A tak žiadame, aby bola prísne daná ochrana katolíckych radov kostolov v každom meste a rôznych miestach priľahlých ku každému majetku. Na to je vhodné opýtať sa najzbožnejších samovládcov, aby dodržiavali zákon blaženej pamäti vydaný ich otcom Theodosiom o vyberaní desiatich funtov zlata od kacírov, ktorí ordinujú a tých, ktorí sú ordinovaní, ako aj od vlastníkov, od ktorých bude ich vyberanie usporiadané. Okrem toho nech sa prikáže potvrdiť tento zákon s jeho mocou rozšírenou aj na tých, ktorí poskytli dôkazy proti ohováraniu tých, ktorí sa starali o Katolícku cirkev, aby aspoň týmto strachom tí, ktorí odkladajú svoje očistenie, boli odvrátení od rozkolov a heretického šialenstva a napravení myšlienkou večného trestu.
O to je vhodné žiadať aj to, aby sa ich zbožnosťou obnovil stále existujúci zákon, ktorý heretikom odoberie právo čokoľvek vyberať, či už pri vysviackach alebo testamentoch, alebo odísť, a tým, ktorí sú zaslepení svojou šialenou predpojatosťou a chcú zostať v omyle donatistov, jednoducho povedať, že moc buď niečo zanechať, alebo zbierať vlastnú vôľu. A tým, ktorí sa s myšlienkou jednoty a pokoja chcú napraviť, nech je dovolené, aj keď taký zákon existuje, získať dedičstvo, aj keby to bol dar alebo dedičstvo, ktoré dostali ešte v bludnom blude, s výnimkou tých, ktorí, keď boli predvolaní pred súd, považovali za potrebné ísť do katolíckej cirkvi. Na také veci treba myslieť, lebo nie zo strachu pred nebeským súdom, ale z hladu po pozemskom zisku túžili po katolíckej jednote. Predovšetkým je potrebná pomoc od orgánov každého regiónu. Ale aj keď locums, podporujúce prospech cirkvi, vidia niečo iné: dávame autoritu robiť a robiť to.
Grécky originál
Κομμονιτόριον τοῖς ἀδελφοῖς Θεασίῳ καὶ Εὐοδίῳ, τοῖς πεμφθεῖσι πρεσβευταῖς ἐκ τῆς ἐν Καρχηδόνι συνόδου, πρὸς τοὺς ἐνδοξοτάτους καὶ θρησκευτικωτάτους αὐτοκράτορας. Ἡνίκα τῇ τοῦ Κυρίου βοηθείᾳ τοῖς εὐσεβεστάτοις προσέλθωσι βασιλεῦσι, τούτοις ἐμφανίσουσι, ποίῳ τρόπῳ τελείᾳ τῇ παῤῥησίᾳ κατὰ τὴν τοῦ ἀνωτέρου ἐνιαυτοῦ σύνοδον οἱ πρωτεύοντες τῶν Δονατιστῶν τοῖς πολιχνιωτικοῖς πεπραγμένοις συνελθεῖν προετράπησαν· ἵνα, εἰ ἐθάῤῥουν τοῦ οἰκείου δόγματος ἀντιλαβέσθαι, ἐπιλεγέντων τινῶν ἱκανῶν ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἀριθμοῦ, μεθ᾽ ἡμῶν εἰρηνικῶς ἀμφέβαλλον, καὶ ἡμερότητι Χριστιανικῇ ἀναμφιβόλως εἶχον ἐπιδεῖξαι, εἰ τίποτ᾽ ἀληθείας μετεῖχον, ὅπως ἐκ τούτου ἡ καθολικὴ εἰλικρινότης, ἡ ἔκπαλαι τοῖς ἀνωτέρω διαλάμψασα χρόνοις, καὶ νῦν ὁμοίως διὰ τῆς ἀπειρίας καὶ μονοτονίας τῶν ἀντιλεγόντων ἐγνωρίζετο, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τῷ μὴ θαῤῥεῖν συνείχοντο, σχεδὸν οὐδὲν ἐτόλμησαν ἀποκρίνασθαι. Διό, ἐπειδὴ ἐπισκοπικὴ καὶ εἰρηνικὴ τάξις περὶ τοὺς τοιούτους πεπλήρωται, κἀκεῖνοι τῇ ἀληθείᾳ μὴ δυνηθέντες ἀποκριθῆναι, εἰς ἀτόπους βίας μετεστράφησαν, ὡς πολλοὺς ἐπισκόπους, καὶ πολλοὺς κληρικούς, ἵνα τὸ περὶ τῶν λαϊκῶν σιωπήσωμεν, ἐπιβουλαῖς συσχεῖν, καί τισι δὲ ἔτι μὴν ἐκκλησίαις ἐπέβησαν, καὶ ἄλλαις ἐπελθεῖν ὁμοίως ἐπειράθησαν, τῆς αὐτῶν φιλανθρωπίας λοιπόν ἐστι προνοήσασθαι, ἵνα ἡ καθολικὴ ἐκκλησία ἡ αὐτοὺς θρησκευτικῇ γεννήσασα γαστρί, καὶ τῇ βεβαιώσει τῆς πίστεως ἐκθρέψασα, τῇ αὐτῶν ἔτι μὴν προνοίᾳ ὀχυρωθῇ· μή ποτε προπετεῖς ἄνθρωποι ἐπὶ τῶν εὐσεβῶν αὐτῶν χρόνων φόβῳ τινὶ τῶν ἀσθενῶν λαῶν καταδυναστεύσωσιν, ἐπειδὴ ὑποπείθοντες τούτους ἀποφαυλίσαι οὐ δύνανται. Ἔγνωσται γάρ, καὶ πολλάκις τοῖς νόμοις ἐκβοᾶται, τῶν παρασυναγόντων ἡ βδελυκτὴ πληθὺς ποῖα διαπράττεται, ἅτινα καὶ πολλάκις τοῖς θεσπίσμασιν αὐτῶν τῶν προλεχθέντων εὐσεβεστάτων αὐτοκρατόρων κατεδικάσθησαν· κατὰ οὖν τῆς ἐκείνων μανίας δυνάμεθα συμμαχίας θείας τυχεῖν, οὐκ ἀήθους δέ, οὐδὲ ἀλλοτρίας, ἀπὸ τῶν ἁγίων Γραφῶν, ὁπόταν Παῦλος ὁ Ἀπόστολος, ὡς ταῖς ἀληθιναῖς Πράξεσι τῶν Ἀποστόλων δεδήλωται, τὴν σύμπνοιαν τῶν ἀτάκτων στρατιωτικῇ ἀπεκίνησε βοηθείᾳ. Ἡμεῖς τοίνυν τοῦτο αἰτοῦμεν, ἵνα ταῖς καθολικαῖς τάξεσι τῶν ἐκκλησιῶν, ἀνὰ ἑκάστην πόλιν καὶ ἀνὰ διαφόρους τόπους τῶν γειτονευουσῶν ἑκάστων κτήσεων, ἀνυπερθέτως παραφυλακὴ παρασχεθῇ. Ἅμα δὲ καὶ τοῦτο δεῖ αἰτῆσαι, ὥστε τὸν νόμον τὸν ἐκτεθέντα παρὰ τοῦ τῆς εὐσεβοῦς μνήμης πατέρος αὐτῶν Θεοδοσίου, τὸν περὶ τῶν δέκα τοῦ χρυσίου λιτρῶν, τὸν κατὰ τῶν χειροτονούντων καὶ χειροτονουμένων αἱρετικῶν, φυλάξωσιν ἔτι μὴν καὶ κατὰ τῶν κτητόρων τῶν παρ᾽ οἷς ἡ ἐκείνων εὑρεθῇ συναγωγή· εἶθ᾽ οὕτως βεβαιωθῆναι τὸν τοιοῦτον νόμον κελεύσωσιν, ὡς ἰσχύειν κατὰ τούτων, ὧν διὰ τὰς ἐπιβουλὰς οἱ τῆς καθολικῆς προτραπέντες διαμαρτυρίαν ἀπέθεντο, ἵνα κἂν τούτῳ τῷ φόβῳ ἐκ τοῦ ποιεῖν σχίσματα καὶ ἀπὸ τῆς τῶν αἱρετικῶν φαυλότητος παύσωνται, οἱ τῇ κατανοήσει τῆς αἰωνίας κολάσεως καθαρθῆναι καὶ διορθωθῆναι ὑπερτιθέμενοι. Κἀκεῖνο ἔτι μὴν αἰτῆσαι δεῖ, ἵνα τῇ αὐτῶν εὐσεβείᾳ ὁ μέχρι τοῦ παρόντος νόμος ἐπαναληφθείη, ὁ τὴν εὐχέρειαν τῶν αἱρετικῶν ἀφαιρούμενος τοῦ εἴτε ἀπὸ κληρονομιῶν, εἴτε ἀπὸ διαθηκῶν τούτους δύνασθαι λαμβάνειν τί ποτε, ἢ καταλιμπάνειν, καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν, τοῦ εἴτε τι καταλιμπάνειν, εἴτε λαμβάνειν τὰ δίκαια, καὶ ἀφέληται τῶν τῇ μανίᾳ τοῦ ἰδίου πείσματος τυφλωθέντων καὶ ἐν τῇ τῶν Δονατιστῶν πλάνῃ ἐπιμένειν βουλομένων. Τοῖς δὲ τῇ κατανοήσει τῆς ἑνότητος καὶ εἰρήνης ἑαυτοὺς διορθώσασθαι βουλομένοις, ὑπερκειμένου τοῦ τοιούτου νόμου, ἀνοιχθείη ἡ ἀκρόασις τοῦ λαμβάνειν κληρονομίαν, εἰ καὶ ἔτι τούτοις αὐτοῖς ἐν τῇ τῶν αἱρετικῶν πλάνῃ καθεστῶσι, προσαρμόζει τίποτε ἀπὸ δωρεᾶς ἢ κληρονομίας, ἐξῃρημένων ἐκείνων δηλαδή, οἵτινες, μετὰ τὸ εἰς δίκην ἀναχθῆναι, ἐλογίσαντο ὀφείλειν πρὸς τὴν καθολικὴν μετελθεῖν· περὶ γὰρ τῶν τοιούτων πιστευτέον ἐστί, μὴ τῷ φόβῳ τῆς οὐρανίου κρίσεως, ἀλλὰ τῇ ἀπληστίᾳ τῆς γηΐνης λυσιτελείας, τὴν καθολικὴν ἑνότητα ἐπιποθῆσαι. Πρὸς τούτοις δὲ πᾶσι, τῆς βοηθείας χρεία ἐστὶ τῶν δυναστειῶν ἑκάστης ἐπαρχίας ἰδίας· καὶ ἄλλο δὲ εἰτιδήποτε κατανοήσουσι τῇ ἐκκλησιαστικῇ χρησιμότητι λυσιτελοῦν, τοῦτο διαπράττεσθαι καὶ ἐξανύειν αὐτεξούσιον ψηφιζόμεθα τοποτηρησίαν. Κἀκεῖνο δὲ πρὸς τούτοις ἤρεσεν, ἵνα γράμματα ἐκ τῆς ἡμετέρας συνελεύσεως πρὸς τοὺς ἐνδοξοτάτους βασιλεῖς καὶ τὰς ὑπερεχούσας ἐξουσίας ἀποσταλῶσι, δι᾽ ὧν πληροφοροῦνται, ὡς τῇ συναινέσει πάντων ἡμῶν ἐπὶ τὸ εὐτυχέστατον κομιτάτον τοὺς τοποτηρητὰς παρ᾽ ἡμῶν εἶναι ἀποσταλέντας· ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τοῖς αὐτοῖς γράμμασι πάντας ἡμᾶς ὑπογράψαι βραδύτατόν ἐστιν, ἵνα μὴ ταῖς ἑκάστου ἡμῶν ὑπογραφαῖς τὰ αὐτὰ γράμματα φορτωθῶσιν, αἰτοῦμεν, ἀδελφὲ Αὐρήλιε, ἵνα ἐν τούτοις ἡ σὴ ἀγάπη ὑπογράψαι ἐπ᾽ ὀνόματι πάντων ἡμῶν καταξιῶσῃ. Καὶ ὑπέγραψαν. Αὐρήλιος ἐπίσκοπος τῆς ἐν Καρχηδόνι ἐκκλησίας, τῷ παρόντι ψηφίσματι συνῄνεσα, καὶ παραναγνωσθέντι ὑπέγραψα. Ὁμοίως καὶ οἱ λοιποὶ ὑπέγραψαν. Γράμματα ἔτι μὴν πρὸς τοὺς ἄρχοντας πέμψαι δεῖ, ἵνα ἕως οὗ ὁ Κύριος τοὺς τοποτηρητὰς ὑποστρέψαι πρὸς ἡμᾶς καταξιῶσῃ, παραφυλακὴν ἀνὰ τὰς τῶν πόλεων τάξεις, καὶ κτήτορας τῶν χωρίων τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ ἐπιμερίσωσιν. Ἔτι μὴν δεῖ προσζεῦξαι καὶ περὶ τοῦ Αἰκυτίου, ἵνα ἡ ἀναίδεια αὐτοῦ ἐξωθηθῇ ἀπὸ τῶν διοικήσεων, ἃς ἐκ τῶν φροντιστῶν τῆς ἐν Ἱππῶνι ἐκκλησίας ἱερατικῶν δικαίων πρὸς ἑαυτὸν διεκδικεῖ. Καὶ γράμματα δὲ πρὸς τὸν ἐπίσκοπον τῆς Ῥωμαϊκῆς ἐκκλησίας περὶ τοῦ παραθέσθαι τοὺς τοποτηρητὰς πεμφθῆναι ὀφείλουσι, καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους δέ, ὅπου ἐστὶν ὁ βασιλεύς. Καὶ ὑπέγραψαν. Ὁμοίως Αὐρήλιος ἐπίσκοπος τῆς ἐν Καρχηδόνι ἐκκλησίας, τῷ παρόντι ψηφίσματι συνῄνεσα, καὶ παραναγνωσθέντι ὑπέγραψα. Ὁμοίως καὶ οἱ λοιποὶ ὑπέγραψαν.[1]
Paralelné miesta
Карф.475766686991929499117118119124