Kánon 6
O správe majetku prijímacích do monastyrského Života.
Mnísi by nemali mať nič vlastné. Všetok ich majetok by mal byť pridelený kláštoru, lebo blažený Lukáš hovorí o veriacich v Krista, ktorí sú príkladom mníšskeho života: Ani jeden z nich nepovedal, že mu patrí jeho majetok, ale mal s nimi všetko spoločné (Sk 4, 32). Preto tí, ktorí sa chcú stať rehoľníkmi, majú slobodu predbežne disponovať so svojím majetkom a previesť ho na koho chcú, ale samozrejme na tých, ktorým to zákon nezakazuje. Kláštor totiž po vstupe do mníšstva získava moc nad celým ich majetkom a nesmú sa o svoj majetok starať, ani s ním disponovať. Ak je niekto odsúdený za to, že si privlastnil nejaký majetok bez toho, aby ho previedol na kláštor, a je zotročený vášňou žiadostivosti, nech si tento majetok vezme opát alebo biskup a po predaji v prítomnosti mnohých rozdelí výnosy chudobným a núdznym. A toho, kto sa ako Ananiáš v dávnych dobách rozhodol toto nadobudnutie utajiť, Svätá rada rozhodla, že ho napomenie primeraným pokáním.
Je zrejmé, že Svätá rada uznala, že to, čo stanovila ako pravidlo pre mníchov, bolo spravodlivé dodržiavať aj vo vzťahu k rehoľným sestrám.
Je zrejmé, že Svätá rada uznala, že to, čo stanovila ako pravidlo pre mníchov, bolo spravodlivé dodržiavať aj vo vzťahu k rehoľným sestrám.
Grécky originál
Οἱ μοναχοὶ οὐδὲν ἴδιον ὀφείλουσιν ἔχειν, πάντα δὲ τὰ αὐτῶν προσκυροῦσθαι τῷ μοναστηρίῳ. Φησὶ γὰρ ὁ μακάριος Λουκᾶς περὶ τῶν εἰς Χριστὸν πιστευόντων καὶ τὴν τῶν μοναχῶν πολιτείαν διατυπούντων, ὡς οὐδείς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. Διὸ τοῖς ἐθέλουσι μονάζειν ἄδειαν δίδοται περὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς διατίθεσθαι πρότερον καὶ οἷς ἂν βούλοιντο προσώποις, μὴ κεκωλυμένοις δηλονότι παρὰ τοῦ νόμου τὰ αὐτῶν παραπέμπεσθαι. Μετὰ γάρ τοι τὸ μονάσαι, τῶν προσόντων αὐτοῖς ἁπάντων τὸ μοναστήριον ἔχει τὴν κυριότητα, καὶ οὐδὲν περὶ τῶν οἰκείων φροντίζειν ἢ διατίθεσθαι τούτοις παρακεχώρηται. Εἰ δέ τις φωραθείη κτῆσίν τινα, ἥτις οὐκ ἀπεκληρώθη τῷ μοναστηρίῳ, ἰδιοποιούμενος καὶ φιλοκτησίας πάθει δουλούμενος, ταύτην μὲν παρὰ τοῦ ἡγουμένου ἢ τοῦ ἐπισκόπου ἀναλαμβάνεσθαι καὶ πολλῶν παρουσίᾳ πιπρασκομένην πτωχοῖς καὶ ἀπόροις διανέμεσθαι. Τὸν δέ γε τὴν τοιαύτην κτῆσιν, κατὰ τὸν πάλαι Ἀνανίαν, ὑποσυλᾶν μελετήσαντα, τῷ προσήκοντι ἐπιτιμίῳ ἡ ἁγία σύνοδος ὥρισε σωφρονίζεσθαι. Δῆλον δὲ ὡς ἅτινα περὶ μοναζόντων ἀνδρῶν ἡ ἁγία σύνοδος ἐκανόνισε, τὰ αὐτὰ καὶ περὶ μοναζουσῶν γυναικῶν κρατεῖν ἐδικαίωσεν.
Paralelné miesta
Ап.40IVВс.22Трул.35VIIВс.19Антиох.24Карф.222681Двукр.4