Canon 5
Sobre la necesidad de realizar pruebas antes de la tonsura monástica durante tres años, en casos excepcionales, seis meses; y penitencia por violar esta regla para el abad y el tonsurado.
Descubrimos que las renuncias imprudentes al mundo, realizadas sin pruebas preliminares, dañan enormemente la disciplina monástica: algunos, precipitados imprudentemente a la vida monástica y descuidando el rigor del ascetismo y la constancia en ella, nuevamente, desafortunadamente, recurren a una vida carnívora y voluptuosa. Por esta razón, el Santo Concilio determinó: nadie debe ser honrado con la imagen monástica hasta que, después de transcurrido el período de tres años asignado para la prueba, demuestre que está probado y es digno de tal vida. El Concilio ordenó que esto se observara de todas las formas posibles, excepto en aquellos casos en los que surja alguna enfermedad grave que obligue a acortar el tiempo de la prueba, o si una persona resulta ser reverente y, aún vistiendo ropas seculares, pasará por la vida monástica, ya que para tal persona incluso un período de 6 meses será suficiente para una prueba completa.
Si alguien actúa en contra de lo que está escrito, que el abad sea privado de su abadesa y el estado de subordinación servirá como castigo por su ultraje, y que el tonsurado en el monaquismo sea trasladado a otro monasterio en el que se observen estrictas reglas monásticas.
Si alguien actúa en contra de lo que está escrito, que el abad sea privado de su abadesa y el estado de subordinación servirá como castigo por su ultraje, y que el tonsurado en el monaquismo sea trasladado a otro monasterio en el que se observen estrictas reglas monásticas.
Original griego
Τὰς ἀκρίτους καὶ ἀδοκιμάστους ἀποταγὰς ἐπὶ πολὺ τὴν μοναχικὴν εὐταξίαν λυμαινομένας εὑρίσκομεν. Προπετῶς γάρ τινες εἰς τὸν μονήρη βίον ἐαυτοὺς ἐπιῤῥίπτοντες καὶ πρὸς τὸ τραχὺ καὶ ἐπίπονον κατολιγωροῦντες τῆς ἀσκήσεως, ἐπὶ τὸν φιλόσαρκον καὶ ἡδονικὸν βίον ἀθλίως πάλιν ἐπαναστρέφουσιν. Ὥρισεν οὖν διὰ τοῦτο ἡ ἁγία σύνοδος, μηδένα τοῦ μοναχικοῦ καταξιοῦσθαι σχήματος, πρὶν ἂν ὁ τῆς τριετίας χρόνος, εἰς πεῖραν αὐτοῖς ἀφεθείς, δοκίμους αὐτοὺς καὶ ἀξίους τῆς τηλικαύτης βιοτῆς παραστήσῃ. Καὶ τοῦτο κρατεῖν παντὶ τρόπῳ παρεκελεύσατο, πλὴν εἰ μήπου τις βαρεῖα προσπεσοῦσα νόσος τὸν χρόνον ἀναγκάσῃ συσταλῆναι τῆς δοκιμασίας, ἢ μήπου τις εἴη ἀνὴρ εὐλαβὴς καὶ τὸν μοναχικὸν βίον ἐν τῷ κοσμικῷ διανύων σχήματι. Ἐπὶ γὰρ τοῦ τοιούτου ἀνδρὸς εἰς ἀπόπειραν παντελῆ καὶ ὁ ἑξαμηνιαῖος ἀρκέσει χρόνος. Εἰ δέ τις παρὰ ταῦτα διαπράξεται, τὸν μὲν ἡγούμενον, τῆς ἡγουμενείας ἐκπίπτοντα, παιδείαν τῆς ἀταξίας τὴν ἐν ὑποταγῇ διαγωγὴν ἐφευρίσκειν, τὸν δὲ μονάσαντα ἐν ἑτέρᾳ μονῇ, τὴν μοναχικὴν ἀκρίβειαν φυλαττούσῃ, παραδίδοσθαι.
Lugares paralelos
Трул.40Карф.126Вас.18Двукр.2