Kánon 2
O prijatie do mňahovského ťávu.
Niektorí vstupujú do mníšskeho života predstierane – nie preto, aby slúžili Bohu v čistote, ale preto, aby získali slávu zbožnosti od uctievaného mníšskeho rúcha, a tak získali možnosť okúsiť v hojnosti pôžitky a dopúšťajú sa iba vypadávania vlasov, ktoré zostávajú vo svojich domovoch bez toho, aby plnili nejakú kláštornú obrad alebo inštitúciu. Preto Svätý koncil rozhodol: Absolútne nikto by nemal byť poctený mníšskym obrazom, pokiaľ sa nenájde niekto, kto prijme tonzúrovaného do poslušnosti a nesľúbi, že ho bude viesť a starať sa o jeho duchovnú spásu. Je zrejmé, že príjemcom musí byť Boh milujúci človek, opát kláštora a schopný spasiť dušu, ktorá je v tom čase privádzaná ku Kristovi.
Ak sa zistí, že niekto prijal tonzúru bez opáta, ktorý mal tonzúru prijať na poslušnosť, treba ho vyhnať ako neposlušného voči pravidlám a ničiteľa mníšskeho poriadku a bezdôvodne a neusporiadane tonzúru previesť na poslušnosť do kláštora, ktorému určí miestny biskup. Lebo bezohľadné a neopatrné tonzúry zneuctili kláštorný obraz a stali sa dôvodom, prečo sa rúhalo Kristovmu menu.
Ak sa zistí, že niekto prijal tonzúru bez opáta, ktorý mal tonzúru prijať na poslušnosť, treba ho vyhnať ako neposlušného voči pravidlám a ničiteľa mníšskeho poriadku a bezdôvodne a neusporiadane tonzúru previesť na poslušnosť do kláštora, ktorému určí miestny biskup. Lebo bezohľadné a neopatrné tonzúry zneuctili kláštorný obraz a stali sa dôvodom, prečo sa rúhalo Kristovmu menu.
Grécky originál
Ἐπειδή τινες τὸν μονήρη βίον ὑποδύεσθαι σχηματίζονται, οὐχ ἵνα Θεῷ καθαρῶς δουλεύσωσιν, ἀλλ᾿ ἵνα τῇ σεμνότητι τοῦ σχήματος δόξαν εὐλαβείας προσλάβωσι καὶ τῶν οἰκείων ἐντεῦθεν ἡδονῶν ἄφθονον εὑρήσωσι τὴν ἀπόλαυσιν, (τῶν τριχῶν γὰρ μόνον τὴν ἀποβολὴν ποιούμενοι, ἐν τοῖς οἰκείοις παρεδρεύουσι, μηδεμίαν τῶν μοναχῶν ἀποπληροῦντες ἀκολουθίαν ἢ κατάστασιν), ὥρισεν ἡ ἁγία σύνοδος, μηδένα τῶν ἁπάντων τοῦ μοναχικοῦ σχήματος ἀξιοῦν, ἄνευ παρουσίας τοῦ ὀφείλοντος αὐτὸν εἰς ὑποταγὴν ἀναδέχεσθαι καὶ τὴν ἐπ᾿ αὐτῷ ἡγεμονίαν καὶ τῆς ψυχικῆς αὐτοῦ σωτηρίας τὴν πρόνοιαν ἐπαγγέλλεσθαι, ἀνδρὸς ὄντος δηλονότι θεοφιλοῦς καὶ μονῆς προεστηκότος καὶ ἱκανοῦ σῴζειν ψυχήν, ἀρτίως τῷ Θεῷ προσαγομένην. Εἰ δέ τις φωραθείη ἀποκουρεύων τινὰ χωρὶς παρουσίας τοῦ εἰς ὑποταγὴν αὐτὸν ὀφείλοντος ἀναλαμβάνειν ἡγουμένου, τοῦτον μὲν καθαιρέσει καθυποβάλλεσθαι, ὡς ἀπειθοῦντα τοῖς κανόσι καὶ τὴν μοναδικὴν εὐταξίαν διαλύοντα, τὸν δὲ παραλόγως καὶ ἀτάκτως ἀποκουρευθέντα, ἐν ὑποταγῇ καὶ μοναστηρίῳ, ἐν ᾧ ἂν ὁ κατὰ τόπον ἐπίσκοπος δοκιμάσῃ, παραδίδοσθαι. Αἱ γὰρ ἄκριτοι καὶ ἐπισφαλεῖς ἀποκουραὶ καὶ τὸ μοναχικὸν σχῆμα ἠτίμωσαν καὶ τὸ τοῦ Χριστοῦ ὄνομα βλασφημεῖσθαι πεποιήκασιν.
Paralelné miesta
IVВс.424Трул.404985VIIВс.1721Гангр.3Карф.63Двукр.3