Κανόνας 14
Παρόμοια με τον προηγούμενο κανόνα στη σχέση του επισκόπου με τον μητροπολίτη του.
Αν κάποιος επίσκοπος, με το πρόσχημα της κακής συμπεριφοράς του μητροπολίτη του, πριν από τη συνοδική απόφαση, αποσυρθεί από την κοινωνία μαζί του και δεν υψώσει, κατά το έθιμο, το όνομά του στο Θείο Μυστήριο, τότε η Σύνοδος έκρινε ότι έπρεπε να καθαιρεθεί, όμως, μόνο εάν, αποχωρώντας από τον δικό του μητροπολίτη, άρχιζε σχίσμα. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει το μέτρο του και ούτε ο πρεσβύτερος να παραμελεί τον επίσκοπό του, ούτε ο επίσκοπος τον μητροπολίτη του.
Ελληνικό πρωτότυπο
Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἐγκλήματος πρόφασιν ποιούμενος κατὰ τοῦ οἰκείου μητροπολίτου, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἀποστήσει ἐαυτὸν τῆς πρὸς αὐτὸν κοινωνίας καὶ μὴ ἀναφέρει τὸ ὄνομα αὐτοῦ, κατὰ τὸ εἰθισμένον, ἐν τῇ θείᾳ μυσταγωγίᾳ, τοῦτον ὥρισεν ἡ ἁγία σύνοδος καθῃρημένον εἶναι· εἰ μόνον ἀποστὰς τοῦ οἰκείου μητροπολίτου σχίσμα ποιήσοι. Δεῖ γὰρ ἔκαστον τὰ οἰκεῖα μέτρα γινώσκειν καὶ μήτε τὸν πρεσβύτερον καταφρονεῖν τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου, μήτε τὸν ἐπίσκοπον τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου.
Παράλληλα χωρία
Ап.31IIВс.6IIIВс.3IVВс.18Трул.3134Гангр.6Сард.14Антиох.5Карф.101162Двукр.1315