Правило 13
За протерувањето на презвитерите (и оние кои им се придружија), кои произволно ја прекинаа комуникацијата со својот епископ и престанаа да се сеќаваат на неговото име за време на божествените служби поради недокажаните злосторства на вториот.
Сезлобниот, откако го посеал семето на еретичкиот плевел во Црквата Христова и гледајќи како се отсечени од корен со мечот на Духот, тргнал по друг пат на измама, обидувајќи се да го подели Христовото тело со лудилото на расколниците. Но, решително одразувајќи го овој негов злобен план, Светиот Собор за иднината определил: ако презвитер или ѓакон, обвинувајќи го сопствениот епископ за одредени злосторства, се осмели да се откаже од заедницата со него пред соборното расудување, разгледувањето на случајот и конечната осуда на епископот и не го подигне своето име според Преданието за време на светоста, тој е подложен на молитва на црквата е лишен од секаква свештеничка чест. На крајот на краиштата, оној кој е во ранг на презвитер, но го краде судот на митрополитите и самиот го осудува својот татко и епископ пред судењето, не е достоен за чест или име на презвитер.
А оние што го следат, ако се свештени лица, нека им се одземе и честа; ако се монаси или мирјани, нека бидат целосно екскомуницирани од Црквата додека не се вратат кај сопствениот епископ, отфрлајќи го со гадење причестувањето со расколниците.
А оние што го следат, ако се свештени лица, нека им се одземе и честа; ако се монаси или мирјани, нека бидат целосно екскомуницирани од Црквата додека не се вратат кај сопствениот епископ, отфрлајќи го со гадење причестувањето со расколниците.
Грчки изворник
Τὰς τῶν αἱρετικῶν ζιζανίων ἐπισπορὰς ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίᾳ ὁ παμπόνηρος καταβαλών καὶ ταύτας ὁρῶν τῇ μαχαίρᾳ τοῦ Πνεύματος τεμνομένας προῤῥίζους, ἐφ᾿ ἑτέραν ἦλθε μεθοδείας ὁδόν, τῇ τῶν σχισματικῶν μανίᾳ τὸ τοῦ Χριστοῦ σῶμα μερίζειν ἐπιχειρῶν. Ἀλλὰ καὶ ταύτην αὐτοῦ τὴν ἐπιβουλὴν ἡ ἁγία σύνοδος ἀναστέλλουσα παντελῶς, ὥρισε τοῦ λοιποῦ, ἵνα, εἴ τις πρεσβύτερος ἢ διάκονος, ὡς δῆθεν ἐπὶ ἐγκλήμασί τισι τοῦ οἰκείου κατεγνωκὼς ἐπισκόπου, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως καὶ ἐξετάσεως καὶ τῆς ἐπ᾿ αὐτῷ τελείας κατακρίσεως ἀποστῆναι τολμήσοι τῆς αὐτοῦ κοινωνίας καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς ἱεραῖς τῶν λειτουργιῶν εὐχαῖς, κατὰ τὸ παραδεδομένον τῇ Ἐκκλησίᾳ, μὴ ἀναφέροι, τοῦτον ὑποκεῖσθαι καθαιρέσει καὶ πάσης ἱερατικῆς ἀποστερεῖσθαι τιμῆς. Ὁ γὰρ ἐν πρεσβυτέρου τάξει τεταγμένος καὶ τῶν μητροπολιτῶν ἁρπάζων τὴν κρίσιν καὶ πρὸ κρίσεως αὐτὸς κατακρίνων, ὅσον τὸ ἐπ᾿ αὐτῷ, τὸν οἰκεῖον πατέρα καὶ ἐπίσκοπον, οὗτος οὐδὲ τῆς τοῦ πρεσβυτέρου ἐστὶν ἄξιος τιμῆς ἢ ὀνομασίας. Οἱ δὲ τούτῳ συνεπόμενοι, εἰ μὲν τῶν ἱερωμένων εἶέν τινες, καὶ αὐτοὶ τῆς οἰκείας τιμῆς ἐκπιπτέτωσαν, εἰ δέ μοναχοὶ ἢ λαϊκοί, ἀφοριζέσθωσαν παντελῶς τῆς Ἐκκλησίας, μέχρις ἄν, τὴν πρὸς τοὺς σχισματικοὺς συνάφειαν διαπτύσαντες, πρὸς τὸν οἰκεῖον ἐπίσκοπον ἐπιστραφεῖεν.
Паралелни места
Ап.31IIВс.6IIIВс.3IVВс.18Трул.3134Гангр.6Сард.14Антиох.5Карф.1011Двукр.1415