Κανόνας 13
Σχετικά με την εκδίωξη των πρεσβυτέρων (και όσων προσχώρησαν σε αυτούς), που διέκοψαν αυθαίρετα την επικοινωνία με τον επίσκοπό τους και σταμάτησαν να θυμούνται το όνομά του κατά τη διάρκεια των ακολουθιών λόγω των αναπόδεικτων εγκλημάτων του τελευταίου.
Ο Παντοδύναμος, αφού έσπειρε τους σπόρους των αιρετικών ζιζανίων στην Εκκλησία του Χριστού και βλέποντας πώς κόπηκαν από τις ρίζες από το ξίφος του Πνεύματος, μπήκε σε άλλο δρόμο δόλου, προσπαθώντας να μοιράσει το σώμα του Χριστού με την τρέλα των σχισματικών. Αλλά αντανακλώντας αποφασιστικά αυτό το κακό σχέδιο του, η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε για το μέλλον: εάν ένας πρεσβύτερος ή διάκονος, κατηγορώντας τον επίσκοπό του για ορισμένα εγκλήματα, τολμήσει να αποσυρθεί από την κοινωνία μαζί του πριν από τη συνοδική λογική, την εξέταση της υπόθεσης και την τελική καταδίκη του επισκόπου και δεν υψώσει το όνομά του σύμφωνα με την Παράδοση της Εκκλησίας. στερείται κάθε ιερατικής τιμής. Άλλωστε, αυτός που είναι στο βαθμό του πρεσβύτερου, αλλά κλέβει το δικαστήριο των μητροπολιτών και ο ίδιος καταδικάζει τον πατέρα και τον επίσκοπό του πριν από τη δίκη, δεν είναι άξιος της τιμής ή του ονόματος του πρεσβύτερου. Και όσοι τον ακολουθούν, αν είναι κληρικοί, ας στερηθούν και την τιμή τους· αν είναι μοναχοί ή λαϊκοί, ας αφοριστούν εντελώς από την Εκκλησία μέχρι να επιστρέψουν στον δικό τους επίσκοπο, απορρίπτοντας με αηδία την κοινωνία με τους σχισματικούς.
Ελληνικό πρωτότυπο
Τὰς τῶν αἱρετικῶν ζιζανίων ἐπισπορὰς ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίᾳ ὁ παμπόνηρος καταβαλών καὶ ταύτας ὁρῶν τῇ μαχαίρᾳ τοῦ Πνεύματος τεμνομένας προῤῥίζους, ἐφ᾿ ἑτέραν ἦλθε μεθοδείας ὁδόν, τῇ τῶν σχισματικῶν μανίᾳ τὸ τοῦ Χριστοῦ σῶμα μερίζειν ἐπιχειρῶν. Ἀλλὰ καὶ ταύτην αὐτοῦ τὴν ἐπιβουλὴν ἡ ἁγία σύνοδος ἀναστέλλουσα παντελῶς, ὥρισε τοῦ λοιποῦ, ἵνα, εἴ τις πρεσβύτερος ἢ διάκονος, ὡς δῆθεν ἐπὶ ἐγκλήμασί τισι τοῦ οἰκείου κατεγνωκὼς ἐπισκόπου, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως καὶ ἐξετάσεως καὶ τῆς ἐπ᾿ αὐτῷ τελείας κατακρίσεως ἀποστῆναι τολμήσοι τῆς αὐτοῦ κοινωνίας καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν ταῖς ἱεραῖς τῶν λειτουργιῶν εὐχαῖς, κατὰ τὸ παραδεδομένον τῇ Ἐκκλησίᾳ, μὴ ἀναφέροι, τοῦτον ὑποκεῖσθαι καθαιρέσει καὶ πάσης ἱερατικῆς ἀποστερεῖσθαι τιμῆς. Ὁ γὰρ ἐν πρεσβυτέρου τάξει τεταγμένος καὶ τῶν μητροπολιτῶν ἁρπάζων τὴν κρίσιν καὶ πρὸ κρίσεως αὐτὸς κατακρίνων, ὅσον τὸ ἐπ᾿ αὐτῷ, τὸν οἰκεῖον πατέρα καὶ ἐπίσκοπον, οὗτος οὐδὲ τῆς τοῦ πρεσβυτέρου ἐστὶν ἄξιος τιμῆς ἢ ὀνομασίας. Οἱ δὲ τούτῳ συνεπόμενοι, εἰ μὲν τῶν ἱερωμένων εἶέν τινες, καὶ αὐτοὶ τῆς οἰκείας τιμῆς ἐκπιπτέτωσαν, εἰ δέ μοναχοὶ ἢ λαϊκοί, ἀφοριζέσθωσαν παντελῶς τῆς Ἐκκλησίας, μέχρις ἄν, τὴν πρὸς τοὺς σχισματικοὺς συνάφειαν διαπτύσαντες, πρὸς τὸν οἰκεῖον ἐπίσκοπον ἐπιστραφεῖεν.
Παράλληλα χωρία
Ап.31IIВс.6IIIВс.3IVВс.18Трул.3134Гангр.6Сард.14Антиох.5Карф.1011Двукр.1415