Kanon 26
O konieczności posiadania przez biskupów szafarza spośród duchowieństwa, który zarządzałby ich majątkiem.
Ponieważ w niektórych kościołach, jak się dowiedzieliśmy, biskupi zarządzają majątkiem kościelnym bez szafarzy, postanowiono, że każdy kościół, który ma biskupa, powinien mieć także szafarza spośród swego duchowieństwa, który zarządza majątkiem kościelnym według woli swego biskupa, aby administracja kościołem nie była pozbawiona świadków i przez to majątek tego kościoła nie został zmarnowany, a kapłaństwo nie było na hańbie. Jeśli ktoś tego nie wypełnia, podlega sądowi Bożych zasad.
Oryginał grecki
Ἐπειδὴ ἔν τισιν ἐκκλησίαις, ὡς περιηχήθημεν, δίχα οἰκονόμων οἱ ἐπίσκοποι καὶ τὰ ἐκκλησιαστικὰ χειρίζουσι πράγματα, ἔδοξε πᾶσαν ἐκκλησίαν ἐπίσκοπον ἔχουσαν, καὶ οἰκονόμον ἔχειν ἐκ τοῦ ἰδίου κλήρου, οἰκονομοῦντα τὰ ἐκκλησιαστικὰ κατὰ γνώμην τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου· ὥστε μὴ ἀμάρτυρον εἶναι τὴν οἰκονομίαν τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἐκ τούτου σκορπίζεσθαι τὰ αὐτῆς πράγματα, καὶ λοιδορίαν τῇ ἱερωσύνῃ προστρίβεσθαι· εἰ δὲ μὴ τοῦτο ποιήσοι, ὑποκεῖσθαι αὐτὸν τοῖς θείοις κανόσιν.
Miejsca równoległe
Ап.3841IVВс.25Трул.35VIIВс.1112Анкир.15Гангр.7Антиох.2425Карф.2633Двукр.7Феоф.10Кир.2