القانون 3
بشأن الكفارة عن رجال الدين الذين تركوا مكان خدمتهم دون إذن.
إذا كان القسيس، أو الشماس، أو بشكل عام أي شخص من النظام المقدس، يغادر منطقته الأسقفية (παροικίαν)، وينتقل إلى منطقة أخرى، ثم ينتقل تمامًا، ويحاول البقاء في منطقة أسقفية أخرى لفترة طويلة، فلن يُسمح لمثل هذا الشخص بالخدمة، خاصة إذا لم يطيع أسقفه، الذي يدعوه ويقنعه بالعودة إلى منطقته الأسقفية. وإذا استمر في غضبه، فيجب عزله نهائيًا من الخدمة دون إمكانية إعادته. إذا قبل أسقف آخر المعزول لهذا السبب، فإن المجمع العام سيخضعه للتكفير عن المخالف لمراسيم الكنيسة.
الأصل اليوناني
Εἴ τις πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, ἢ ὅλως τῶν τοῦ ἱερατείου τις, καταλιπὼν τὴν ἑαυτοῦ παροικίαν, εἰς ἑτέραν ἀπέλθοι, ἔπειτα παντελῶς μεταστάς, διατρίβειν ἐν ἄλλῃ παροικίᾳ πειρᾶται ἐπὶ πολλῷ χρόνῳ, μηκέτι λειτουργεῖν, εἰ μάλιστα καλοῦντι τῷ ἐπισκόπῳ τῷ ἰδίῳ, καὶ ἐπανελθεῖν εἰς τὴν παροικίαν τὴν ἑαυτοῦ παραινοῦντι, μὴ ὑπακούοι. Εἰ δὲ καὶ ἐπιμένοι τῇ ἀταξίᾳ, παντελῶς αὐτὸν καθαιρεῖσθαι τῆς λειτουργίας, ὡς μηκέτι χώραν ἔχειν ἀποκαταστάσεως. Εἰ δὲ καθαιρεθέντα διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν δέχοιτο ἕτερος ἐπίσκοπος, κἀκεῖνον ἐπιτιμίας τυγχάνειν ὑπὸ κοινῆς συνόδου, ὡς παραλύοντα τοὺς θεσμοὺς τοὺς ἐκκλησιαστικούς.
المواضع الموازية
Ап.1516IВс.1516IVВс.5102023Трул.1718Сард.1516Карф.5490