Κανόνας 23
Ότι ένας επίσκοπος, ακόμη και όταν πλησιάζει ο θάνατός του, να μην διορίζει άλλον επίσκοπο στη θέση του
Ένας επίσκοπος δεν επιτρέπεται να ορίσει άλλον ως διάδοχό του στη θέση του, ακόμα κι αν ο ίδιος βρισκόταν στο τέλος της ζωής του. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε το διάταγμα δεν θα έχει ισχύ. Ας τηρηθεί ο εκκλησιαστικός θεσμός, ο οποίος ορίζει ότι αυτό δεν πρέπει να γίνει διαφορετικά παρά μόνο στο Συμβούλιο και με την απόφαση των επισκόπων που έχουν την εξουσία μετά το θάνατο του αποθανόντος να παράγουν έναν άξιο.
Ελληνικό πρωτότυπο
Ἐπίσκοπον μὴ ἐξεῖναι ἀντ᾽ αὐτοῦ καθιστᾶν ἕτερον ἑαυτοῦ διάδοχον, κἂν πρὸς τῇ τελευτῇ τοῦ βίου τυγχάνῃ· εἰ δέ τι, τοιοῦτον γίγνοιτο, ἄκυρον εἶναι τὴν κατάστασιν. Φυλάττεσθαι δὲ τὸν θεσμὸν τὸν ἐκκλησιαστικὸν περιέχοντα, μὴ δεῖν ἄλλως γίνεσθαι ἐπίσκοπον, ἢ μετὰ συνόδου καὶ ἐπικρίσεως ἐπισκόπων, τῶν μετὰ τὴν κοίμησιν τοῦ ἀναπαυσαμένου τὴν ἐξουσίαν ἐχόντων τοῦ προάγεσθαι τὸν ἄξιον.
Παράλληλα χωρία
Ап.13076IВс.4VIIВс.3Карф.2249