Κανόνας 1
Για την απαγόρευση αλλαγής της νομικής παράδοσης για την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα.
Όλοι όσοι τολμούν να παραβιάσουν τον ορισμό της αγίας μεγάλης Συνόδου, που συγκεντρώθηκε στη Νίκαια παρουσία του ευσεβέστατου και θεόφιλου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, στην ιερή εορτή του σωτήριου Πάσχα, μπορεί να αφοριστούν και να απορριφθούν από την Εκκλησία, αν συνεχίσουν να αντιστέκονται στους καλούς θεσμούς με ακόμη μεγαλύτερη επιμονή. Και αυτό ας λέγεται για τους λαϊκούς.
Αν κάποιος από τους αρχηγούς της Εκκλησίας -επίσκοπος, πρεσβύτερος ή διάκονος- μετά από αυτόν τον ορισμό τολμήσει να χωριστεί από τους άλλους και να γιορτάσει το Πάσχα με τους Εβραίους, που παρασύρει τον κόσμο και ενοχλεί την Εκκλησία, η Ιερά Σύνοδος καταδίκασε ένα τέτοιο άτομο από εδώ και στο εξής να είναι ξένο στην Εκκλησία ως ένοχο όχι μόνο για τη δική του αμαρτία, αλλά και για πολλές διαφθορές. Και το Συμβούλιο αποκλείει από την υπηρεσία όχι μόνο τέτοιους ανθρώπους, αλλά και όσους τολμούν να είναι σε κοινωνία μαζί τους μετά την έκρηξή τους. Οι εκδιώκοντες στερούνται και την εξωτερική τιμή που απολαμβάνει ο ιερός τίτλος και η ιεροσύνη του Θεού.
Αν κάποιος από τους αρχηγούς της Εκκλησίας -επίσκοπος, πρεσβύτερος ή διάκονος- μετά από αυτόν τον ορισμό τολμήσει να χωριστεί από τους άλλους και να γιορτάσει το Πάσχα με τους Εβραίους, που παρασύρει τον κόσμο και ενοχλεί την Εκκλησία, η Ιερά Σύνοδος καταδίκασε ένα τέτοιο άτομο από εδώ και στο εξής να είναι ξένο στην Εκκλησία ως ένοχο όχι μόνο για τη δική του αμαρτία, αλλά και για πολλές διαφθορές. Και το Συμβούλιο αποκλείει από την υπηρεσία όχι μόνο τέτοιους ανθρώπους, αλλά και όσους τολμούν να είναι σε κοινωνία μαζί τους μετά την έκρηξή τους. Οι εκδιώκοντες στερούνται και την εξωτερική τιμή που απολαμβάνει ο ιερός τίτλος και η ιεροσύνη του Θεού.
Ελληνικό πρωτότυπο
Πάντας τοὺς τολμῶντας παραλύειν τὸν ὅρον τῆς ἁγίας καὶ μεγάλης συνόδου τῆς ἐν Νικαίᾳ συγκροτηθείσης ἐπὶ παρουσίᾳ τῆς εὐσεβείας τοῦ θεοφιλεστάτου βασιλέως Κωνσταντίνου, περὶ τῆς ἁγίας ἑορτῆς τοῦ σωτηριώδους Πάσχα, ἀκοινωνήτους καὶ ἀποβλήτους εἶναι τῆς ἐκκλησίας, εἰ ἐπιμένοιεν φιλονεικότερον ἐνιστάμενοι πρὸς τὰ καλῶς δεδογμένα, καὶ ταῦτα εἰρήσθω περὶ τῶν λαϊκῶν. Εἰ δέ τις τῶν προεστώτων τῆς ἐκκλησίας, ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, μετὰ τὸν ὅρον τοῦτον τολμήσειεν ἐπὶ διαστροφῇ τῶν λαῶν καὶ ταραχῇ τῶν ἐκκλησιῶν ἰδιάζειν, καὶ μετὰ τῶν Ἰουδαίων ἐπιτελεῖν τὸ Πάσχα· τοῦτον ἡ ἁγία σύνοδος ἐντεῦθεν ἤδη ἀλλότριον ἔκρινε τῆς ἐκκλησίας, ὡς οὐ μόνον ἑαυτῷ ἁμαρτίας ἐπισωρεύοντα, ἀλλὰ πολλοῖς διαφθορᾶς καὶ διαστροφῆς γινόμενον αἴτιον· καὶ οὐ μόνον τοὺς τοιούτους καθαιρεῖ τῆς λειτουργίας, ἀλλὰ καὶ τοὺς τολμῶντας τούτοις κοινωνεῖν μετὰ τὴν καθαίρεσιν. Τοὺς δὲ καθαιρεθέντας ἀποστερεῖσθαι καὶ τῆς ἔξωθεν τιμῆς, ἧς ὁ ἅγιος Κανὼν καὶ τὸ τοῦ Θεοῦ ἱερατεῖον μετείληφεν.
Παράλληλα χωρία
Ап.7647071IIВс.7Трул.11Лаод.73738Карф.345173106