Kanon 11
Duchowny, który przychodzi do króla bez polecenia swego metropolity, powinien zostać pozbawiony zarówno komunikacji, jak i godności.
Jeśli biskup, prezbiter lub w ogóle jakikolwiek członek duchowieństwa bez zgody biskupów obszaru metropolitalnego, a zwłaszcza metropolity i bez ich pism, ośmieli się udać do cesarza, niech zostanie ekskomunikowany i pozbawiony nie tylko komunikacji, ale także godności, jaką posiadał, skoro ośmielił się wbrew prawu Kościoła zaprzątać uszy naszego najbardziej miłującego Boga cesarza. Jeżeli pilna potrzeba skłania do zwrócenia się do cesarza, należy to uczynić po namyśle i za zgodą biskupa obszaru metropolitalnego zamieszkującego w metropolii lub biskupów w niej znajdujących się, a ponadto zwracającemu się do cesarza należy zapewnić od nich pisma.
Oryginał grecki
Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ ὅλως τοῦ κανόνος, ἄνευ γνώμης καί γραμμάτων τῶν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ επισκόπων, καὶ μάλιστα τοῦ κατὰ τὴν μητρόπολιν, ὁρμήσειε πρὸς βασιλέα ἀπελθεῖν, τοῦτον ἀποκηρύττεσθαι, καὶ ἀπόβλητον γίνεσθαι, οὐ μόνον τῆς κοινωνίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀξίας, ἧς μετέχων τυγχάνει· ὡς παρενοχλεῖν τολμῶντα τὰς τοῦ θεοφιλεστάτου βασιλέως ἡμῶν ἀκοάς, παρὰ τὸν θεσμὸν τῆς ἐκκλησίας. Εἰ δὲ ἀναγκαία καλοίη χρεία πρὸς βασιλέα ὁρμᾶν, τοῦτο πράττειν μετὰ σκέψεως καὶ γνώμης τοῦ κατὰ τὴν μητρόπολιν τῆς ἐπαρχίας ἐπισκόπου καὶ τῶν ἐν αὐτῇ, τοῖς τε τούτων γράμμασιν ἐφοδιάζεσθαι.
Miejsca równoległe
IIВс.6Сард.7Антиох.12Карф.104106