Proverbs 24

¹Nie naśladuj ludzi złych, ani żądaj przebywać z nimi;

²Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.

³Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.

⁴Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.

⁵Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.

⁶Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.

⁷Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.

⁸Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą.

⁹Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.

¹⁰Jeźli będziesz gnuśnym, tedy w dzień ucisku słaba będzie siła twoja.

¹¹Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.

¹²Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?

¹³Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;

¹⁴Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.

¹⁵Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.

¹⁶Bo choć siedm kroć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje; ale niezbożni wpadną w nieszczęście.

¹⁷Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;

¹⁸Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.

¹⁹Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;

²⁰Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.

²¹Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;

²²Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie?

²³I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.

²⁴Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą.

²⁵Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego.

²⁶Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.

²⁷Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.

²⁸Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyń łagodnych namów wargami swemi.

²⁹Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego.

³⁰Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;

³¹A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy wszystko pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się.

³²Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.

³³Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;

³⁴A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.