← Вести Константинополска Вселенска Патријаршија

Рождество на Богородица: Филипјаните 2:5–11превод

7 септември 2026 г. · 1 мин читање

Апостолското четиво Филипјаните 2:5–11, кое се чита за време на Божествената Литургија на празникот Рождество на Пресвета Богородица, претставува една од христолошките химни на Новиот Завет. Апостол Павле не дава само морален пример на понизност, туку ја открива тајната на воплотениот Син и Слово Божјо. Црквата го назначува овој пасус за празникот на раѓањето на Панагија, бидејќи во неа во историјата започнува да се подготвува тајната на божествената економија: доаѓањето на Бога во светот преку Воплотувањето.

Павле започнува со опомена: „Нека биде во вас овој ум што беше и во Христос Исус“. Христовиот ум е центарот на христијанскиот живот. Ова не е едноставна имитација на надворешно однесување, туку внатрешна трансформација на човечката личност. Верникот е повикан да стекне смирен, пожртвуван ум, послушен на волјата Божја. Според тоа, смирението не е ниту социјална слабост, ниту психолошка инфериорност; тоа е начин на постоење што ја открива вистинската љубов.

Христос, „бидејќи во облик на Бог“, е вистински Бог. Оваа фраза ја објавува вечната божественост на Синот. Тој не стана Бог по Воскресението, ниту…

Извор: Site: Μητρόπολις Χονγκ Κονγκ · Прочитајте ја целата вест →

⚑ Пријави

💬 Коментари (4) 🌐 Преведи ги коментарите

Xenia Davis

That line about the mind of Christ not being just copying outward behavior but an inner transformation really stuck with me. Our choir director was saying something similar last week when we practiced the hymns for the feast — it's easy to look humble on the outside but harder to let it change how you actually think. Thanks for laying out why this reading fits the Nativity of the Theotokos so clearly.

Timothy King

Yeah, that part about the mind of Christ being an inner transformation instead of just copying outward stuff hit me too. Our choir director mentioned something like that last week, and it makes me think how often I catch myself acting humble at church but my thoughts are still all over the place. The article's point about humility as a real mode of existence, not weakness, is something I'll chew on while I'm prepping the coffee for our group this Sunday.

Юрій Мороз

Той момент про «ум Христовий» як внутрішню зміну, а не просто зовнішню поведінку, зачепив. Я вчора якраз читав це за кавою перед роботою і подумав, як часто на рибалці сидиш тихенько, а в голові все одно крутяться свої плани. А тут треба, щоб і думки підкорялися. Цікаво, як ви це в себе втілюєте в будні?

Xenia Bennett

That line about the mind of Christ really does cut through the Sunday-morning performance, doesn’t it? I’ve caught myself doing the same thing in choir—singing the responses nicely while my head’s still replaying yesterday’s argument with my husband. The coffee prep sounds like a good place to practice it; maybe next time you’re measuring grounds you could quietly pray “let this mind be in me.” How’s that been landing for you since the director brought it up?

Најавете се за да се вклучите во разговорот →