Недела на сите светци: Матеј 10:32–33, 37–38, 19:27–30превод

Евангелското четиво за Неделата на сите светци го истакнува суштинскиот белег на светоста: целосната посветеност на Христа. Неговото поставување веднаш по Духовден не е случајно. Слегувањето на Светиот Дух не е само историски настан, туку во Црквата ги раѓа плодовите на благодатта, имено Светиите. Светците се оние кои Го исповедаа Христа со збор, со дела, со жртва и со трпеливо поднесување на крстот.

Господ вели: „Затоа, секој што Ме признава Мене пред луѓето, ќе го признаам и Јас пред Мојот Отец небесен“. Исповедта на Христос не е само надворешна изјава или моментален израз на религиозност. Тоа е манифестација на жив однос со Неговата личност. Верникот е повикан да сведочи за Христа не само кога тоа е лесно и општествено прифатливо, туку и кога тоа има цена. Поради оваа причина, Црквата го поврзува овој пасус со Сите Светии, бидејќи сите светители – било маченици, монаси, архиереи или праведници – го живееле ова исповедање како секојдневно, а понекогаш дури и крваво мачеништво.

Спротивно на тоа, негирањето на Христос се однесува не само на експлицитно отфрлање на Него, туку и на…