Niedziela przed Wniebowzięciem Świętego Krzyża: Jan 3:13–17tłumaczenie

Niedziela przed Wniebowzięciem Świętego Krzyża prowadzi nas do serca tajemnicy zbawienia. Zanim widzimy, w liturgii Kościoła, Krzyż podniósiony na centralnym ołtarzu, słyszymy od Samego Chrystusa, co to znaczy: nie jest to tylko zdarzenie cierpienia, ani jedynie chwila historyczna niewinności; to jest manifestacja miłości Bożej do ludzkości.

Pan Bóg mówi: „Nikt inny nie wszedł na niebo oprócz onego, który opuścił je”. Przez te słowa odkrywa nam, że zbawienie nie jest osiągnięciem człowieka. Nie może człowiek sam wstąpić do nieba, nie może zwyciężyć śmierci, nie może leczyć ran grzechu własnym wysiłkiem. Drogę otwiera, bo Bóg pierwszy opuszcza. Syn Boży staje się człowiekiem, wpada do naszej historii, bierze na siebie naszą słabość i zbliża się do naszego bólu. Przyszedł na ziemię, aby podnieść człowieka do nieba.

To ruch Boga jest ruchem miłości. Nie zaczyna on od naszej godności, ale od jego współczucia. Bóg nie czeka, aż staniemy doskonałymi, nim nas kocha. Kocha nas w upadku, w słabości, w duchowym zamieszaniu. To dlatego Chrystus natychmiast mówi…