Недела пред воздигнувањето на светиот крст: Јован 3:13–17превод

Во неделата пред празникот Воздвижение на Чесниот Крст, Црквата нè води во самото срце на тајната на спасението. Пред воопшто да видиме, во литургискиот живот на Црквата, Крстот подигнат во центарот на црквата, слушаме како Самиот Христос открива што значи ова воздигнување: тоа не е само настан на страдање, ниту само историски момент на неправда; тоа е манифестација на Божјата љубов кон човештвото.

Господ вели: „Никој не се вознесе на небото освен Оној кој слезе од небото“. Со овие зборови Тој ни открива дека спасението не е човечко достигнување. Човекот не може сам да се вознесе на небото, не може да ја победи смртта, не може сам да ја залечи раната на гревот. Патот е отворен затоа што Бог прво слегува. Синот Божји станува човек, влегува во нашата историја, ја презема нашата слабост и се приближува до нашата болка. Тој слегува на земјата за да го подигне човекот на небото.

Ова Божјо движење е движење на љубов. Тоа не започнува со нашата достојност, туку со Неговото сочувство. Бог не чека да станеме совршени пред да не сака. Тој нè сака во нашата паѓање, во нашата слабост, во нашата духовна конфузија. Еве зошто Христос веднаш зборува...