«Περί ψυχής και αναστάσεως» του Αγίου Γρηγορίου Νύσσηςμετάφραση

Το έργο «Περί ψυχής και αναστάσεως» του αγίου Γρηγορίου Νύσσης είναι ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής λογοτεχνίας σχετικά με την ψυχή, τον θάνατο και την ανάσταση. Είναι ένας διάλογος του Γρηγόρη και της αδερφής του Μακρίνας, λίγο πριν την κοίμησή της (η γιορτή της γιορτάζεται στις 19 Ιουλίου).

Ο Γρηγόριος προσεγγίζει τη Μακρίνα ως μαθητή που αναζητά απαντήσεις σε υπαρξιακά ερωτήματα. Η ασθένεια και η επικείμενη αποχώρηση της αδερφής του τον οδηγούν να αναλογιστεί θεμελιώδη ζητήματα: ποια είναι η ψυχή, ποια είναι η σχέση της με το σώμα και πώς πρέπει να γίνει κατανοητή η ανάσταση των νεκρών.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία που αναπτύχθηκε στο έργο, η ψυχή δεν είναι ούτε πανομοιότυπη με το σώμα ούτε εξαρτάται πλήρως από τη διαφθορά του. Είναι μια άυλη, λογική και γεμάτη χάρη πραγματικότητα που λαμβάνει ζωή από τον Θεό. Τα ανθρώπινα όντα δεν είναι μόνο ψυχή ή μόνο σώμα, αλλά μια ενότητα ψυχής και σώματος. Αυτή η ενότητα είναι θεμελιώδες στοιχείο της ανθρωπολογίας του Γρηγορίου Νύσσης. Θάνατος, λοιπόν, δεν σημαίνει τον απόλυτο αφανισμό του ανθρώπου, αλλά μάλλον τον διαχωρισμό αυτής της ενότητας, που ωστόσο δεν μπορεί να ακυρώσει την πρόνοια του Θεού για τον άνθρωπο.

Μέσα από τον θεολογικό συλλογισμό, η Μακρίνα αναπτύσσει…