Μυτιλήνη: Μια Παναγιά Ελπίδα στο Κοντοσκάλι της Κωνσταντινούπολης

«H μόνη θεά αγαθή για τον άνθρωπο είναι η Ελπίδα. Οι άλλοι θεοί μάς άφησαν κι έφυγαν πάνω στον Όλυμπο», έγραψε στους ύστερους αρχαϊκούς χρόνους ο ελεγειακός ποιητής Θέογνις ο Μεγαρεύς. Αυτοί οι στίχοι τριγυρνούν στο μυαλό σου περπατώντας στα σοκάκια στο Κοντοσκάλι της Κωνσταντινούπολης. Στο Κοντοσκάλι των Ρωμιών, στο σημερινό Κουμκαπί (σημαίνει η πύλη της άμμου), κατευθείαν απόγονο της αποβάθρας του Κωνσταντίνου του Α, του νέου Λιμένα του Ιουλιανού, του λιμανιού της Σοφίας, του κάτιργκα λιμάνι. Του λιμανιού των γαλερών και των καταδικασμένων στα κάτεργα τους… Κοντοσκάλιον το ονόμασαν τελικά, που σημαίνει «μικρή αποβάθρα».

Λιγοστοί πια Ρωμιοί στο Κοντοσκάλι, λίγο περισσότεροι Αρμένιοι (εδώ είναι και η έδρα του Πατριάρχη των Αρμενίων). Επιγραφές σε δημόσια κτήρια της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ρωμαίικης Κοινότητας, σχολεία και χώροι πολιτισμού, εκκλησιές, μεγάλες και επιβλητικές. Μόνες τους πια… Μόνα και έτοιμα να καταρρεύσουν και πολλά από τα σπίτια των Ρωμιών…

Κάπου εκεί σφίγγεις το χέρι σου κι επιμένεις στη «μόνη θεά αγαθή για τον άνθρωπο την Ελπίδα. Γιατί οι άλλοι θεοί μάς άφησαν κι έφυγαν πάνω στον Όλυμπο».

Ανηφορίζοντας τον κεντρικό δρόμο του Κουμ Καπί, το γεμάτο από…