Vlera e rrëfimit për atë që beson në Krishtinpërkthyer

Në kohët moderne, rrëfimi shpesh shihet si një relike fetare e vjetëruar ose, në rastin më të mirë, si një formë relaksimi psikologjik. Zhvillimi i psikoterapisë dhe psikoanalizës ka bërë që shumë njerëz të besojnë se të dy praktikat i shërbejnë të njëjtit qëllim. Megjithatë, një ekzaminim më i afërt tregon se, pavarësisht ngjashmërive të jashtme, rrëfimi dhe psikoterapia bazohen në premisa krejtësisht të ndryshme për njeriun dhe qëllimin e jetës së tij. Nevoja e njeriut për të eksternalizojë fajin, dështimet dhe konfliktet e brendshme është pothuajse universale. Ne gjejmë forma të rrëfimit ose pendimit në shumë kultura, nga hinduizmi dhe budizmi te judaizmi dhe Egjipti i lashtë. Kjo tregon se njeriu gjatë gjithë kohës ndjen nevojën të flasë për veten e tij para dikujt tjetër. Megjithatë, rrëfimi i krishterë ka një karakter të veçantë. Nuk është thjesht një çlirim psikologjik dhe as një akt shoqëror pajtimi, por pjesë e marrëdhënies së njeriut me Zotin dhe e rrugës së tij drejt shpëtimit.

Në shekujt e hershëm të krishterë, rrëfimi ishte kryesisht publik me karakter serioz për…