აღსარების ღირებულება ქრისტეს სწამსთარგმანი
თანამედროვე დროში, აღიარება ხშირად განიხილება, როგორც მოძველებული რელიგიური რელიქვია ან, საუკეთესო შემთხვევაში, როგორც ფსიქოლოგიური დასვენების ფორმა. ფსიქოთერაპიისა და ფსიქოანალიზის განვითარებამ ბევრს მიიყვანა იმის დაჯერება, რომ ეს ორი პრაქტიკა ერთსა და იმავე მიზანს ემსახურება. თუმცა, უფრო დეტალური გამოკვლევა აჩვენებს, რომ მიუხედავად გარეგანი მსგავსებისა, აღსარება და ფსიქოთერაპია ეფუძნება სრულიად განსხვავებულ წინაპირობებს ადამიანისა და მისი ცხოვრების მიზნის შესახებ. ადამიანის მოთხოვნილება მოახდინოს თავისი დანაშაულის, წარუმატებლობისა და შინაგანი კონფლიქტების გარეგნობა თითქმის უნივერსალურია. აღსარებისა თუ სინანულის ფორმებს ვხვდებით მრავალ კულტურაში, ინდუიზმიდან და ბუდიზმიდან იუდაიზმამდე და ძველ ეგვიპტეში. ეს გვიჩვენებს, რომ ადამიანი დროთა განმავლობაში გრძნობს საჭიროებას, ისაუბროს საკუთარ თავზე სხვის წინაშე. თუმცა ქრისტიანულ აღსარებას განსაკუთრებული ხასიათი აქვს. ეს არ არის მხოლოდ ფსიქოლოგიური განთავისუფლება და არც სოციალური შერიგების აქტი, არამედ ადამიანის ღმერთთან ურთიერთობის ნაწილი და მისი გადარჩენის გზა.
ადრეულ ქრისტიანულ საუკუნეებში აღსარება ძირითადად საჯარო იყო სერიოზული…
