Biskup Maximos z Melitini: Nasze długitłumaczenie

„Nasze długi” Maximos Pafilis, biskup Melitini

Przemówienie na temat fragmentu Ewangelii Mat. (18, 23-35)

W stosunkach międzyludzkich panuje dziwna ekonomia. Pamiętamy dokładnie to, co nam się należy, i dużo słabiej to, co zostało nam dane. Słowo powiedziane w niewłaściwym czasie, wiadomość pozostawiona bez odpowiedzi, nieobecność kogoś wtedy, gdy go potrzebowaliśmy, niesprawiedliwość z przeszłości, która wciąż krąży w nas jak mały mebel w ciemnym pokoju, natykamy się na nią nawet wtedy, gdy wydawało nam się, że o tym zapomnieliśmy. W dzisiejszym życiu werset ten stał się niemal technicznie dokładny. Są daty, zapisane rozmowy, zdjęcia, rachunki. Pamięć nabyła dysk twardy. I tak przypowieść o niezliczonych talentach, o królu, który postanawia rozliczyć się ze swoimi sługami, przychodzi do nas częściej, niż byśmy tego chcieli. Ponieważ Chrystus używa języka długu, aby dotknąć czegoś, co jest trudne do zmierzenia, czyli sposobu, w jaki jedna osoba nosi w sobie drugą.

Pierwszy dłużnik jest winien tysiące talentów, kwota sięga granic niewyobrażalnego, niemal przestaje pełnić funkcję realnej wielkości finansowej, a staje się obrazem życia...