Εκεί όπου όλα μοιάζουν να τελειώνουν

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Ειρηναίου

Υπάρχουν εορτές που δεν μας αφήνουν να μείνουμε απλώς στη μνήμη ενός γεγονότος. Μας καλούν να δούμε βαθύτερα τη ζωή μας και να σταθούμε ενώπιον του Θεού με όσα μας βαραίνουν, μας φοβίζουν και πολλές φορές μας ξεπερνούν. Μια τέτοια εορτή είναι η Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Η Εκκλησία υψώνει στο κέντρο της λατρείας της το σημείο της θυσίας του Χριστού και μας καλεί όχι μόνο να το προσκυνήσουμε, αλλά και να αναγνωρίσουμε μέσα σε αυτό την ελπίδα της δικής μας ζωής.

Υπάρχουν στιγμές που όλα αλλάζουν απότομα. Ένα τηλεφώνημα, μια είδηση, μια ασθένεια, μια αποτυχία, μια απώλεια μπορούν μέσα σε λίγα λεπτά να ανατρέψουν όσα θεωρούσαμε δεδομένα. Και τότε γεννιέται σχεδόν αυθόρμητα το ερώτημα: «Γιατί;». Γιατί να συμβεί αυτό; Γιατί τώρα; Γιατί σ’ εμένα; Στις 14 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία δεν μας προσφέρει μια εύκολη απάντηση. Δεν ωραιοποιεί τον πόνο ούτε μας ζητά να προσποιηθούμε ότι δεν πονάμε. Υψώνει όμως μπροστά μας τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό και μας θυμίζει ότι ακόμη και μέσα στη δοκιμασία ο άνθρωπος δεν μένει χωρίς παρουσία Θεού και χωρίς ελπίδα.

Ο Σταυρός ήταν κάποτε το σύμβολο της καταδίκης και…