შესაძლებელია თუ არა ცოდვებთან ბრძოლა ფიზიკური ვარჯიშით?თარგმანი

მკითხველის შეკითხვა:

გამარჯობა. 16 წლის ვარ, გადავწყვიტე სულიერად გამეკონტროლებინა ჩემი სხეული, შემეჩერებინა ვნების და სიძვისადმი მიცემა. როცა ფიზიკურ ვარჯიშს ვაკეთებ, საკუთარ თავს აბსტრაგირებულად ვაკვირდები და გარედან ვაკვირდები. როცა სხეული იღლება, ვაგრძელებ ამას – კუნთები იწვის და ვაგრძელებ, თითქოს სხეული გრძნობს ტკივილს, სული კი არა. მაგრამ როცა საკუთარ თავს აბსტრაქტს ვაკეთებ, თავს უხერხულად ვგრძნობ: განცდა, რომ ვიღაც უყურებს. გავაგრძელო ეს თუ რამეს არასწორად ვაკეთებ?

მიხეილ

მღვდლის პასუხი:

მღვდელი ევგენი ჩებიკინი

გამარჯობა, მიხაილ.

ძალიან მიხარია, რომ ასეთ პატარა ასაკში გაინტერესებთ ისეთი მნიშვნელოვანი და ღრმა თემები, როგორიცაა ცოდვასთან ბრძოლა, ქრისტიანული გაუმჯობესება, ფიზიკური აქტივობის სარგებელი და ა.შ. გთხოვთ გააგრძელოთ იგივე სულისკვეთებით და არავითარ შემთხვევაში არ გაჩერდეთ.

თუმცა, თქვენი წერილის წაკითხვის შემდეგ ვნერვიულობდი თქვენზე, რადგან არ არის რეკომენდებული მარტო ასეთი სულიერი პრაქტიკის დაუფლება. თქვენ, უაზროდ, შეგიძლიათ საკუთარ თავს მიაყენოთ სულიერი, ფსიქოლოგიური და ფიზიკური ზიანი. ფრთხილად იყავი, მიხაილ.

გთხოვთ, ეცადეთ რეგულარულად დაესწროთ საეკლესიო მსახურებებს, წახვიდეთ აღსარებაზე,...