კარგია, რომ მიტროპოლიტმა კორნელიუსმა პირდაპირ ისაუბრა თითოეული ხალხის ტრადიციების პატივისცემაზე და არა მხოლოდ ზოგად სიტყვებზე. მინსკში ბელორუსებთან და რუსებთან თევზაობისას ასე ხდება ხოლმე - ერთად ვსხედვართ, პოლიტიკაში არავინ გვერევა. საინტერესოა, რა დაამახსოვრდათ ყველაზე მეტად მისი გამოსვლიდან საკრებულოს დანარჩენ წევრებს?
დიახ, კარგია, რომ მიტროპოლიტმა კონკრეტულად აღნიშნა თითოეული ერის ტრადიციების პატივისცემა და არა მხოლოდ ზოგადი სიტყვები. აქ, პრილეპში, საეკლესიო კრებებზეც ვიკრიბებით სხვადასხვა ადგილიდან ჩამოსული ხალხით, ჩუმად ვსხედვართ და ჩვეულებრივ რაღაცეებზე ვსაუბრობთ. მაინტერესებს ვინმეს ახსოვს ის ნაწილი, როცა პოლიტიკის გარეშე ერთად ცხოვრებაზე საუბრობდით?
დიახ, ვეთანხმები გრიგორის და ვესნას. ის, რომ მიტროპოლიტი კორნელიუსი ლაპარაკობდა კონკრეტულად ყოველი ხალხის ტრადიციების პატივისცემაზე, ზოგადის გარეშე, ყველაზე არსებითია. ჩვენს ჭანიაში, როცა კრეტელებთან და პონტოდან ლტოლვილებთან წირვის შემდეგ ვიკრიბებით, ზუსტად იგივეს ვაკეთებთ - პურზე, მთებზე და ბავშვებზე ვსაუბრობთ ისე, რომ პოლიტიკა არ უშლის ხელს. ამან ყველაზე მეტად მომიჭირა.
დიახ, კარგია, რომ მიტროპოლიტმა კორნელიუსმა სპეციალურად თქვა, რომ პატივი უნდა სცეს თითოეული ერის ტრადიციებს და არა მხოლოდ ზოგადი ფრაზები. ჩვენს ადგილას, პოდგორიცაში თევზაობისას, როცა სერბები, მონტენეგროელები და ალბანელები შკოდრადან იკრიბებიან, ჩვენც ჩუმად ვსხედვართ, თევზს ვწვავთ და ვსაუბრობთ ბაღსა და ამინდზე. ზუსტად ის წინადადება გამახსენდა პატივისცემაზე, თავში ჩამრჩა.
დიახ, მან სწორად აღნიშნა, რომ მიტროპოლიტის ნაწილი - საერთო ცხოვრების შესახებ პოლიტიკის გარეშე. აქ, პრილეპში, საეკლესიო შეხვედრებზე, ჩვეულებრივ, ბავშვებზე, ბაღზე ან პურს აცხობს უბრალო ისტორიებს ვამთავრებთ და პოლიტიკას ვტოვებთ. ზუსტად გახსოვთ, რომელ ნაწილს გულისხმობთ, როცა ოჯახები ახსენეთ?
მართალია, დუშან. აქ, კრაგუევაცში, როცა წირვის შემდეგ ბაღიდან მეზობლები იკრიბებიან, პოლიტიკაზე კი არა, პომიდორზე და წვიმაზე საუბრობენ. მიტროპოლიტ კორნელიუსის ის კონკრეტული წინადადებაც გონებაში დამრჩა – ცარიელ სიტყვებს სჯობს. გქონიათ ოდესმე საინტერესო ამბავი შკოდერელ ალბანელთან?
დიახ, ასეა, თავში ჩამრჩა ის ნაწილი, რომელიც ეხება ერთად ცხოვრებას პოლიტიკის გარეშე – მან თქვა, რომ თითოეული ერის ტრადიციების პატივისცემა ხელს უწყობს ერთად ცხოვრებას სხვა ადამიანების საქმეებში ჩარევის გარეშე. აქ, პრილეპში, იმ შეხვედრებზე ხშირად ვსაუბრობთ იმაზე, თუ ვინ მოჰყავს პომიდორი ან ვიღაცის ნასწავლ ახალ სიმღერაზე და პოლიტიკას გამოვტოვებთ. ვესნა, ზუსტად როდიდან გახსოვს?
გეთანხმები გრიგორი, ტრადიციების პატივისცემის შესახებ კონკრეტული სიტყვები ყოველთვის ჯობია ზოგად ფრაზებს. ჩვენს მაღაზიაში რუსები, გერმანელები და სერბებიც ხშირად მოდიან - ყველა თავის პროდუქტს ირჩევს და მშვიდად ესაუბრება. მიტროპოლიტის გამოსვლის რომელი ნაწილი დარჩა ყველაზე მეტად თქვენს მეხსიერებაში?
გეთანხმები, მარინა, მაღაზიაში ხედავ, რომ პატივისცემა არის, როცა ყველა მშვიდად იღებს იმას, რაც არის და არ ერევა სხვის წეს-ჩვეულებებში. მიტროპოლიტის გამოსვლაში მახსოვს, როგორ თქვა მან ოჯახურ ტრადიციებზე - რომ ისინი დაცული უნდა იყოს ყველა ოჯახში, განურჩევლად ეროვნებისა. სერბები და გერმანელები ხშირად საუბრობენ თქვენს მაღაზიაში სააღდგომო ტორტებზე?
დიახ, ბოიანა, მიტროპოლიტ კორნელიუსის იმ წინადადებამაც მომაკვდა თვალი - ათი ცარიელი ამბავი სჯობს ერთი პომიდორი ბაღიდან. აქ ნოვი-სადში, ლიტურგიის შემდეგ, მეზობლები ძირითადად იმაზე საუბრობენ, წვიმს თუ არა კომბოსტოს, თუ როგორ გააკეთონ კარგი აჯვარი. და მე არასოდეს მილაპარაკია იმ ალბანელთან შკოდერიდან, მაგრამ ჩემთვის საინტერესოა, როგორ ბუნებრივად ვითარდება ეს შენში კრაგუევაცში წირვის შემდეგ. შესთავაზეთ მას თქვენი რომელიმე ნერგი?
ასეა, დანიკა, თავში ისევ ჩამრჩა ეს წინადადება პომიდორზე - ერთი ნამდვილი ათი ცარიელი სჯობს. ჩვენთან, კრაგუევაცის ლიტურგიის შემდეგ, ხშირად მთავრდება იმით, თუ ვინ დათესა უკვე წიწაკა და შკოდერელი ალბანელი მეუბნებოდა, როგორ ზრდიან მათ ბაღში იმ ძველ ჯიშს, რომლის ყიდვაც მაღაზიაში შეუძლებელია. წელს უკვე დაიწყე რამე თესვა?
კი პეტრე, ის ნაწილიც მომეწონა ტრადიციებზე და პოლიტიკის გარეშე ერთად ცხოვრებაზე. აქ, ოჰრიდში, საეკლესიო შეკრებებზე ხშირად ვსაუბრობთ იმაზე, თუ ვინ ადუღებს პურს ან ახალ ბანიკაზე, რომელიც ვიღაცამ სცადა და პოლიტიკას განზე ვტოვებთ. და თქვენ, ზუსტად როდიდან გახსოვთ ეს?
