კარგია, რომ მიტროპოლიტმა კორნელიუსმა პირდაპირ ისაუბრა თითოეული ხალხის ტრადიციების პატივისცემაზე და არა მხოლოდ ზოგად სიტყვებზე. მინსკში ბელორუსებთან და რუსებთან თევზაობისას ასე ხდება ხოლმე - ერთად ვსხედვართ, პოლიტიკაში არავინ გვერევა. საინტერესოა, რა დაამახსოვრდათ ყველაზე მეტად მისი გამოსვლიდან საკრებულოს დანარჩენ წევრებს?
დიახ, კარგია, რომ მიტროპოლიტმა კონკრეტულად აღნიშნა თითოეული ერის ტრადიციების პატივისცემა და არა მხოლოდ ზოგადი სიტყვები. აქ, პრილეპში, საეკლესიო კრებებზეც ვიკრიბებით სხვადასხვა ადგილიდან ჩამოსული ხალხით, ჩუმად ვსხედვართ და ჩვეულებრივ რაღაცეებზე ვსაუბრობთ. მაინტერესებს ვინმეს ახსოვს ის ნაწილი, როცა პოლიტიკის გარეშე ერთად ცხოვრებაზე საუბრობდით?
დიახ, ვეთანხმები გრიგორის და ვესნას. ის, რომ მიტროპოლიტი კორნელიუსი ლაპარაკობდა კონკრეტულად ყოველი ხალხის ტრადიციების პატივისცემაზე, ზოგადის გარეშე, ყველაზე არსებითია. ჩვენს ჭანიაში, როცა კრეტელებთან და პონტოდან ლტოლვილებთან წირვის შემდეგ ვიკრიბებით, ზუსტად იგივეს ვაკეთებთ - პურზე, მთებზე და ბავშვებზე ვსაუბრობთ ისე, რომ პოლიტიკა არ უშლის ხელს. ამან ყველაზე მეტად მომიჭირა.
დიახ, კარგია, რომ მიტროპოლიტმა კორნელიუსმა სპეციალურად თქვა, რომ პატივი უნდა სცეს თითოეული ერის ტრადიციებს და არა მხოლოდ ზოგადი ფრაზები. ჩვენს ადგილას, პოდგორიცაში თევზაობისას, როცა სერბები, მონტენეგროელები და ალბანელები შკოდრადან იკრიბებიან, ჩვენც ჩუმად ვსხედვართ, თევზს ვწვავთ და ვსაუბრობთ ბაღსა და ამინდზე. ზუსტად ის წინადადება გამახსენდა პატივისცემაზე, თავში ჩამრჩა.
დიახ, მან სწორად აღნიშნა, რომ მიტროპოლიტის ნაწილი - საერთო ცხოვრების შესახებ პოლიტიკის გარეშე. აქ, პრილეპში, საეკლესიო შეხვედრებზე, ჩვეულებრივ, ბავშვებზე, ბაღზე ან პურს აცხობს უბრალო ისტორიებს ვამთავრებთ და პოლიტიკას ვტოვებთ. ზუსტად გახსოვთ, რომელ ნაწილს გულისხმობთ, როცა ოჯახები ახსენეთ?
მართალია, დუშან. აქ, კრაგუევაცში, როცა წირვის შემდეგ ბაღიდან მეზობლები იკრიბებიან, პოლიტიკაზე კი არა, პომიდორზე და წვიმაზე საუბრობენ. მიტროპოლიტ კორნელიუსის ის კონკრეტული წინადადებაც გონებაში დამრჩა – ცარიელ სიტყვებს სჯობს. გქონიათ ოდესმე საინტერესო ამბავი შკოდერელ ალბანელთან?
