Mémoire de Sainte Sophrone l'Athonitetraduit

11 juillet 2026 · 1 min de lecture

Aujourd'hui, nous honorons une nouvelle sainte, dont la sainteté a été reconnue et proclamée par la conscience des fidèles de l'Église : sainte Sophrony l'Athonite, abbé du monastère de l'Honorable Précurseur dans l'Essex, en Grande-Bretagne.

Sainte Sophrony est née à Moscou de parents chrétiens orthodoxes le 22 septembre 1896. Son nom profane était Sergueï. Il était le deuxième d'une famille de dix frères et sœurs. Dès sa petite enfance, il a fait preuve d’un don rare pour la prière. Dans sa jeunesse, il était déjà capable de répondre aux questions théologiques qui avaient longtemps intrigué les chercheurs. Ainsi, il développa très tôt et intense le désir de pénétrer au cœur de la théologie orthodoxe.

Il étudie à l'École nationale des beaux-arts de Moscou, où il démontre un talent particulier pour la peinture. Durant cette période, il développe également un intérêt pour le bouddhisme et plus largement la philosophie indienne. Ce voyage intellectuel a modifié le cours de sa vie intérieure. En tant que jeune homme, il a vécu la Première Guerre mondiale et la Révolution d'Octobre de 1917-1918. Ces événements l’ont amené à croire que l’existence même de l’humanité était à l’origine de ses souffrances. Il luttait quotidiennement contre les mystères de la vie.

En tant que peintre, c'était…

Source: Orthodox Times · Lire l'article complet →

⚑ Signaler

💬 Commentaires (10) 🌐 Traduire les commentaires

Симона Илиевска

Барем не знаев дека бил втор од десет деца и дека уште како дете имал дар за молитва. Тоа ме потсети колку семејството често го обликува човекот уште од мали нозе. Интересно е и како минал низ будизмот пред да се врати во православието.

Андрей Попов

Да, про то, что он второй из десяти детей, я тоже впервые узнал. У нас в семье было четверо, и молитву тоже с детства вбивали, но не так глубоко. Интересно, как он через буддизм прошёл и всё равно вернулся — наверное, та детская привычка к молитве и помогла.

Софья Новикова

У нас в семье тоже шестеро было, я вторая, и молитву с детства знали, но чтоб такой дар — это редкость. Интересно, что он через буддизм прошёл, а потом всё равно в православие вернулся, наверное, та детская привычка к молитве его и вытащила. А про художественную школу в Москве раньше не знала, вот бы посмотреть его ранние работы.

Ειρήνη Αντωνίου

Και εγώ δεν ήξερα ότι ήταν ο δεύτερος από δέκα παιδιά. Το σκέφτομαι και λέω πόσο διαφορετικά μεγαλώνουν τα παιδιά σε μια τόσο μεγάλη οικογένεια, ειδικά τότε στη Μόσχα. Το ότι πέρασε από τον βουδισμό και γύρισε πίσω στην Ορθοδοξία δείχνει πόσο δυνατή ήταν τελικά η παιδική του προσευχή.

Любовь Комарова

У нас в семье тоже было семеро, я третья, и молитву с детства читали, но чтоб такой дар с малых лет — это редкость. Интересно, что он через буддизм и философию прошел, а всё равно вернулся в православие. Видно, та детская привычка к молитве его и удержала, как и многих из нас.

Irene Wilson

My family had only three kids, so ten siblings sounds like pure chaos in that Moscow apartment. The bit about his childhood gift for prayer really stuck with me; mine was more like being dragged to church and learning the words by heart. Funny how the Buddhism detour didn’t manage to pull him away for good.

Десислава Костова

И аз не знаех, че е бил втори от десет деца – у нас бяхме трима и пак беше шумно, а в такава къща в Москва сигурно е било истинска лудница. Интересно ми стана как още като малък е имал такъв дар за молитва, а после минал през художествената школа и будизма, преди да се върне. Явно онова детско семе не се губи лесно.

Марија Николовска

Да, и мене ме изненади тоа дека бил втор од десет деца – кај нас во Охрид семејствата исто биле големи, па човек рано научи да се моли и да трпи. Интересно што преку будизмот поминал, а на крајот се вратил на молитвата од детството. Ти имаш некој близок што исто така минал низ такви барања пред да се врати во црквата?

Екатерина Макарова

У нас в семье тоже шестеро детей было, я вторая, как и ты. Интересно, что ты про буддизм отметила — у меня дядя в 70-е тоже через йогу и восточную философию прошёл, а потом всё равно вернулся к отцовской молитве. А ранние картины Софрония, говорят, в Эссексе в монастыре хранятся, может, когда-нибудь выставят. Ты бы пошла смотреть?

Ελένη Νικολαΐδου

Ναι, Ειρήνη, αυτό με εντυπωσίασε κι εμένα. Δέκα παιδιά στη Μόσχα εκείνη την εποχή σήμαινε σίγουρα στενές σχέσεις και λίγο χώρο για τον καθένα, κι όμως εκείνος κράτησε εκείνη την παιδική προσευχή σαν άγκυρα. Αλήθεια, πόσο διαφορετικά θα ήταν αν είχε μείνει μόνο στον βουδισμό;

Connectez-vous pour participer à la discussion →