Μνήμη Οσίου Νεομάρτυρος Θεοχάρη Νεαπόλεως (20 Αυγούστου)μετάφραση

Ο Άγιος Θεοχάρης έμεινε ορφανός σε νεαρή ηλικία. Το 1740 το Οθωμανικό Κράτος βρισκόταν σε πόλεμο και ο νεαρός Θεοχάρης οδηγήθηκε μαζί με άλλα χριστιανά αγόρια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για να τον εκπαιδεύσουν ως στρατιώτη. Εκεί, τον εντόπισε ο κριτής της Νεάπολης (Νεβσεχίρ) που τράβηξε μια συμπάθεια στο αγόρι. Ο δικαστής έβγαλε τον Θεοχάρη από το στρατόπεδο και τον έφερε να δουλέψει στο κτήμα του.

Ο δικαστής και η σύζυγός του συμπαθούσαν τόσο πολύ τον Θεοχάρη που αποφάσισαν να του προσφέρουν την κόρη τους, με την προϋπόθεση ότι θα ασπαστεί το Ισλάμ. Ο Θεοχάρης αρνήθηκε. Αυτό προκάλεσε μεγάλη προσβολή στον δικαστή και έτσι απείλησε τον Θεοχάρη με πείνα, βασανιστήρια και θάνατο.

Ο Θεοχάρης κατέφυγε στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στον Αρχιμανδρίτη π. Γεώργιο, όπου ομολόγησε τις αμαρτίες του και έλαβε τη Θεία Κοινωνία. Επέστρεψε στο σπίτι και παρέμεινε σταθερός στην άρνησή του να ασπαστεί το Ισλάμ. Γι' αυτό ο δικαστής τον φυλάκισε, και για λίγο έμεινε χωρίς φαγητό και είχε λίγο νερό. Ο Θεοχάρης πέρασε την ώρα του στην προσευχή.

Μετά από λίγο καιρό δόθηκε και πάλι στον Θεοχάρη η ευκαιρία να ασπαστεί το Ισλάμ, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά να αλλάξει την πίστη του. Γι' αυτό τον έδεσαν σε ένα άλογο και τον πήγαν μια ώρα μακριά από τη Νεάπολη, όπου υπήρχε μια λευκή λεύκα.