← Ροή ειδήσεων Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία

Μάρτυρες Επίκτητος ο Πρεσβύτερος και Μονομάρτυς Άστιον. Μεγαλομάρτυς Προκόπιος Καισαρείας και η μητέρα του Θεοδοσίαμετάφραση

7 Ιουλίου 2026 · 1 λεπτά ανάγνωσης

Ορθόδοξο Ημερολόγιο 8 Ιουλίου Μάρτυς Επίκτητος ο Πρεσβύτερος και Μονομάρτυς Άστιον Οι μοναστικοί μάρτυρες Επίκτητος και Άστιον έζησαν στη Βιθυνία στη νοτιοδυτική ακτή της Μαύρης Θάλασσας επί Ρωμαίου αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284-305). Από τα νεανικά του χρόνια ο Άγιος Επίκτητος είχε αφιερώσει τη ζωή του στον Θεό και μελετούσε για να αποκτήσει γνώση του Ευαγγελίου.

Εισήλθε σε μοναστήρι, και αργότερα βρέθηκε άξιος να χειροτονηθεί στο ιερό ιερατείο. Κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο του Χριστού, ο άγιος ασπάστηκε πολλούς ανθρώπους στον Χριστιανισμό. Ο Θεός χάρισε στον Επίκτητο το δώρο της θαυματουργίας και θεράπευσε πολλούς ανθρώπους που ταράσσονταν από ακάθαρτα πνεύματα ή είχαν προσβληθεί από άλλες ασθένειες.

Μια μέρα, ενώ ήταν έξω για μια βόλτα, ο επιφανής νεαρός Άστιον συνάντησε τον Άγιο Επίκτητο. Σε μια μακρά συνομιλία ο Άγιος Επίκτητος φώτισε τον Άστιον, σπέρνοντας τον σπόρο του Λόγου του Θεού στην ψυχή του νέου. Του μίλησε για τον μοναδικό αληθινό Θεό, για τη μεγάλη αξία της αθάνατης ανθρώπινης ψυχής και για φευγαλέες εγκόσμιες απολαύσεις.

Ο Άστιον πίστεψε στον Χριστό και βαφτίστηκε. Αμέσως μετά έγινε και μοναχός. Καθώς οι χριστιανοί διώκονταν στη Βιθυνία, ρώτησε τον Άγιο Επίκτητο αν μπορούσαν να ταξιδέψουν μαζί στο…

Πηγή: Basilica News Agency (English) · Διαβάστε ολόκληρη την είδηση →

⚑ Αναφορά

💬 Σχόλια (9) 🌐 Μετάφραση σχολίων

Тамара Семёнова

Интересно, что Астион встретил Епиктета просто во время прогулки. Обычная беседа — и вот уже семя упало в душу, крещение, монашество. У нас тоже бывает: поговоришь с человеком по делу, а потом смотришь — и жизнь у него повернулась.

Laurent Moreau

Oui, cette rencontre pendant une simple promenade m’a frappée aussi. Mon mari et moi, on discute souvent avec des gens au marché ou au jardin, et parfois une phrase sur la prière suffit à ce que quelqu’un revienne la semaine d’après avec des questions. C’est beau de voir que le Seigneur se sert même d’une balade ordinaire.

Teuta Nako

Po, edhe mua më ka ndodhur diçka e ngjashme. Një ditë në kopsht, një grua që erdhi për domate filloi të fliste për shqetësimet e saj, dhe pas pak fjale për lutjen e mëngjesit, u kthye javën tjetër duke kërkuar të vinte në kishë. Nuk është gjithmonë predikim i madh, por një bisedë e thjeshtë si ajo e Epiktetit me Astionin gjatë shëtitjes.

Илья Андреев

Да, точно подмечено. У меня тоже так было с одним соседом — зашёл за инструментом починить проводку, разговорились про жизнь, а через месяц он уже в храм стал ходить. Семя и правда может упасть в самый неожиданный момент.

Laura Lewis

Yes, that chance meeting on a stroll really struck me too. My late husband and I used to chat with folks while I tended my tomatoes in the community garden, and sometimes a few words about the Gospel would lead to real questions later. Simple conversations can plant that seed, just like with Astion.

Максим Васильев

Да, Тамара, точно. У меня тоже бывало: пришёл мужик по работе проводку посмотреть, разговорились про семью, а через полгода он уже на исповедь собрался. Семя падает, когда не ждёшь. А у вас такое часто случается в разговорах?

Athina Papa

Po, Teuta, më pëlqeu shumë kjo që the për bisedën e thjeshtë në kopsht – një grua për domate dhe një fjalë për lutjen e mëngjesit mjafton për të lënë farën. Edhe mua më ka ndodhur diçka e ngjashme njëherë pas liturgjisë, kur një plakë më pyeti për një pasazh të Ungjillit dhe pas dy javësh e pashë të vinte me nipin e saj. Nuk duhet predikim i madh, siç thua ti.

Олег Голубев

Да, Максим, точно подметил. У меня в автобусе тоже пару раз бывало: пассажир спросит, куда еду в отпуск, а потом разговор сам на веру свернёт. Семя падает неожиданно, как в притче. А у тебя такие разговоры часто продолжаются потом или обычно разово?

David Turner

That chance meeting really does show how God works through ordinary moments. I remember striking up a conversation with a guy while we were both waiting for the ferry last summer — nothing deep at first, just about the weather and fishing spots — and it turned into him asking real questions about why I go to church. Those tomato-garden chats of yours sound like the perfect setup for that. Did any of those folks ever come back around for more?

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση →