Trzy tygodnie przed rozpoczęciem Wielkiej Pięćdziesiątnicy zaczynają rozbrzmiewać specjalne szybkie pieśni - „Otwórzcie mi drzwi pokuty” i „Na rzekach Babilonu”. Ustawiają nas i przygotowują na dni pokuty, które musimy spędzić z głęboką skruchą za nasze grzechy.
Na rzekach Babilonu, gdzie płyniemy i płaczemy, czasami będziemy wspominać Syjon. Na wierzbach pośrodku są nasze organy. Tam bowiem pytałeś nas, jeńców, o słowa pieśni i poprowadziłeś nas o śpiewie: śpiewajcie nam z pieśni Syjonu. Jak będziemy śpiewać pieśń Pańską w obcym kraju? Jeśli zapomnę o Tobie, Jeruzalem, zapomniana zostanie moja prawica. Niech mój język przylgnie do gardła, abym o Tobie nie pamiętał i abym nie ofiarował Jerozolimy, jak na początku mojej radości. Wspomnij, Panie, synowie Edomu, w dzień Jerozolimy na tych, którzy powiedzieli: Wyczerp, wyczerp ją aż do fundamentów. Przeklęta córko Babilonu, błogosławiona, która ci odwdzięczy tym, czym ty nagrodziłaś nas. Błogosławiony ten, który roztrzaskał twoje dzieci o kamień i będzie je rozbijał.
҆҆ Pало́мъ рл҃ѕ: На рѣка́хъ вавѷлѡ́нскихъ: со а҆ллилꙋ́їею
На рѣка́хъ вавѷлѡ́нскихъ, та́мѡ сѣдо́хомъ и҆ пла́кахомъ, внегда̀ помѧнꙋ́ти на́мъ сїѡ́на. Ґллилꙋ́їа. На ве́рбїихъ посредѣ̀ є҆гѡ̀ ѡ҆бѣ́сихомъ ѻ҆рга́ны на́шѧ. Ґллилꙋ́їа.
Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.
Ꙗ҆́кѡ та́мѡ вопроси́ша ны̀ плѣ́ншїи на́съ ѡ҆ словесѣ́хъ пѣ́сней, и҆ ве́дшїи на́съ ѡ҆ пѣ́нїи. Ґллилꙋ́їа.
A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,
Воспо́йте на́мъ ѿ пѣ́сней сїѡ́нскихъ. Ґллилꙋ́їа.
Ка́кѡ воспое́мъ пѣ́снь гдⷭ҇ню на землѝ чꙋжде́й; Ґллилꙋ́їа.
Odpowiedzieliśmy: Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców?
А҆́ще забꙋ́дꙋ тебѐ, і҆ерⷭ҇ли́ме, забве́на бꙋ́ди десни́ца моѧ̀. Ґллилꙋ́їа.
Jeźliże cię zapomnę, o Jeruzalemie! niech zapomni sama siebie prawica moja.
Прильпнѝ ѧ҆зы́къ мо́й горта́ни моемꙋ̀, а҆́ще не помѧнꙋ̀ тебє̀. Ґллилꙋ́їа.
Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.
А҆́ще не предложꙋ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма, ꙗ҆́кѡ въ нача́лѣ весе́лїѧ моегѡ̀. Ґллилꙋ́їа.
Помѧнѝ, гдⷭ҇и, сы́ны є҆дѡ̑мскїѧ въ де́нь і҆ерⷭ҇ли́мль̀. Ґллилꙋ́їа.
Глаго́лющыѧ: и҆стоща́йте, и҆стоща́йте до ѡ҆снова́нїй є҆гѡ̀. Ґллилꙋ́їа.
Дщѝ вавѷлѡ́нѧ ѡ҆каѧ́ннаѧ. Ґллилꙋ́їа. Бл҃же́нъ, и҆́же возда́стъ тебѣ̀ воздаѧ́нїе твоѐ, є҆́же воздала̀ є҆сѝ на́мъ. Ґллилꙋ́їа. Бл҃же́нъ, и҆́же и҆́метъ и҆ разбїе́тъ младе́нцы твоѧ̑ ѡ҆ ка́мень. Ґллилꙋ́їа.
Nuty pieśni „Na rzekach Babilonu” na chóry mieszane i żeńskie
Zgodnie z naszymi Regułami, Psalm 136 śpiewa się w trzy wstępne niedziele przed Wielkim Postem (tydzień syna marnotrawnego, tydzień mięsa i sera) po Polyeleosie. Co więcej, jest zawsze śpiewany, nie jest odwoływany, nawet jeśli Ofiarowanie Pana lub święto świątynne przypada w jednym z tych tygodni.
Historycznie rzecz biorąc, śpiew Psalmu 136 powstał w ramach śpiewania 1. „Chwały” 19. Kathismy. We wczesnej praktyce klasztoru Studytów w IX-X wieku. W piątek w ramach 19. Kathismy odśpiewano Psalmy 134, 135 i 136; potem rozdzielili się i zaczęto nazywać je polieleos. We wczesnym okresie panował zwyczaj śpiewania całych polieleos (wraz z Psalmem 136), także w dni świąteczne, przez cały rok. W XIII wieku zamiast Psalmu 136 pojawił się tzw. psalm wybrany (śpiew kombinowany złożony z wersetów z różnych psalmów), który stał się trzecim psalmem polieleosa. Następnie do wybranego psalmu dodano powiększenie. Jednocześnie z polieleos usunięto Psalm 136 i pozostawiono go jedynie na wstępny okres Wielkiego Postu.
Dlaczego Psalm 136 zachował się dopiero w okresie wstępnym? Być może pewną rolę odegrał konserwatyzm w stosunku do Wielkiego Postu (Post zachował wiele cech starożytnego obrzędu), ale prawdopodobne jest, że wpływ miały względy ideologiczne: Psalm 136, w którym Żydzi w obcym kraju opłakują odległą Jerozolimę, można porównać z uczuciami osoby wołającej o utracony raj (wypędzenie Adama z raju jest tematem nabożeństwa ostatniego zmartwychwstania okresu wstępnego – tygodnia surowych odpadów).