Перечень источников и (важнейших) пособий, которыми автор пользовался при написании настоящего исследования 4138
Tłumaczenie maszynowe z oryginału · Pokaż oryginał
Ambrożego „Opera”. Edytuj MPL, tt. XIV – XVI oraz Academiae Literarum Caesareae Vindobonensis, części I, II, IV.
Adamow I. I. „Doktryna Trójcy św. Ambrożego z Mediolanu” w „Biuletynie Teologicznym” z 1910 r. (jest też osobna broszura, Siergijew Posad, s. 1–63).
Doktor Peter Asslaber. „Die persönlichen Bezeihungender drei Grossen Kirchenlehrer: Ambrosius, Hieronymus und Augustinus.” Wiedeń, 1909.
Ksiądz I. Artinsky. „Święty Ambroży z Mediolanu, jego życie i działalność duszpasterska”. „Chrześcijanin” za rok 1909.
Alloisa Baunarda. „Geschichte des heiligen Ambrosius” aus dem Französischen überzetzt und mit Anmerkungen versehen von Johann Bittl. Fryburg we Wrocławiu, 1873.
ks. Boriner. „Ambrosius, Erzbischof von Mailand. Eine Darstellung seines Lebens und Wirkens”. (Z serii Die Kirche Cristi, t. X). Halle a S. 1884.
M. Albert de Broglie. „L’Eglise et l’empire romaine au IV-e siècle”. Tt. V-VI (l’roisieme partie „Valentinien et Theodose”, I-II). Paryż, 1866.
Le Duc de Broglie. „Św. Ambroży” Paryż, 1899. (Broglie, „St. A.”).
Piotr Cannata. „De s. Ambrosii libris qui inseribuntur De officiis ministrorum quaestiones”. Modica, 1909.
Ceiller. „Histoire des auteurs sacres et ecclesiustiques”. Tome einquieme, wyd. 2, Paryż, 1866.
A. Degerta. „Les Ideas Morales de Cicéron”. Paryż, 1907.
S. Deutsch. „Des Ambrosius Lehre…” Berlin, 1907.
Doktor Th. Forstera. „Ambrozjusz, Bischof von Mailand”.
J. B. Kellnera. „Der heilige Ambrosius, bischof von Mailand, als Erklärer des altes Testamentes”.
P. de Labriolle. „Święty Ambroży”, Paryż, 1908.
S. Lisickiego. „Quod s. Ambrosius de ss. Euchatologia dokueru, inquinitur”.
Arcykapłan W. Mołodenski. „De officiis” Cycerona i św. Ambrożego z Mediolanu.
Doktor JE Niederhuber. „Die Lehre des hl. Ambrosius vom Reiche Gottes auf Erden”, „Die Eschatologie des heiligen Ambrosius”.
Piotr Pospelow. „O stanowiskach duchowieństwa Kościoła Chrystusowego”.
Książka zwykle podaje tylko autora. W nawiasie podano skróty, pod którymi cytowane są różne prace tego samego autora.