О монахах

Γιατί ο προφήτης σε παρομοίασε, έναν μοναχικό μοναχό, με ένα ορφανό τρυγόνι (Ψαλμ. 83:4); Γιατί το τρυγόνι είναι ένα αγνό πουλί, δεν συνάπτει ποτέ δεύτερο γάμο, δεν κάθεται σε πολυτελή κλαδιά, αλλά μετά αναζητά ακατοίκητες ερήμους και τελειώνει εκεί τις μέρες του. Γι' αυτό ο προφήτης σε παρομοίασε με ορφανό τρυγόνι, για να μην επιστρέψεις στον κόσμο, για να μην περάσεις χρόνο σε πόλεις και κωμοπόλεις, να μην κάνεις παρέα με κοσμικούς, να μην μάθεις τους δρόμους τους και να μην φύγει η ψυχή σου από τον Κύριο τον Θεό σου, τον αληθινό Νυμφίο της ψυχής μας, για να μην επιστρέψουμε στις ηδονές και τις κοσμικές ψυχές σου. Είναι αδύνατο για σένα, καλόγερο, να είσαι και Άγγελος και άντρας. Δεν μπορείς να δουλεύεις για τον Θεό και τον μαμωνά. Μη δικαιολογείτε τον εαυτό σας, χαμένοι μοναχοί, εκπληρώνοντας τις εντολές και κάνοντας το καλό, φροντίζοντας τους πρεσβύτερους και δεχόμενοι ξένους. Ο Θεός δεν το απαιτεί αυτό από τους Αγγέλους, αλλά να τον ψάλλουν και να Τον δοξάζουν και να Τον δοξάζουν ολοκληρωτικά, αυτό που έχετε αποφασίσει να κάνετε. Θα σας προσφέρω την ακόλουθη παραβολή για έναν φιλόφιλο και πλούσιο μοναχό - έναν εγκόσμιο ιδιοκτήτη, και έναν φτωχό μοναχό - έναν πολίτη του ουρανού. Οι μοναχοί που ζουν με πλούτη και χλιδή δεν διακρίνονται σε καμία περίπτωση από τους κοσμικούς, πολυτελείς και ηδονικούς ανθρώπους. Εξακολουθούν να είναι ξένοι στη ζωή των Αγγέλων, και μάλιστα αποδεικνύονται ψεύτες. Και παρόλο που έχουν ήδη απαρνηθεί τον κόσμο, πάλι νοιάζονται για τα πράγματα της ζωής, για τα πλούτη και για τους συγγενείς τους. Και όσοι ασχολούνται με τον εγκόσμιο πλούτο δεν μπορούν ακόμη να φορούν την εικόνα του μοναχού. Διότι είναι αδύνατο «ο Θεός και ο Μαμμών να λειτουργήσουν», λέει ο Κύριος (Ματθαίος 6:24). Και οι ίδιοι οι απόστολοι, που ρώτησαν τον Δάσκαλό τους και Του είπαν: «Ιδού, αφήσαμε τα πάντα και είμαστε νεκροί μετά από εσένα» (Ματθαίος 19:27), δεν πήγαν στον κόσμο αφήνοντας τον Δάσκαλο και δεν γύρισαν πίσω, δηλαδή στον πλούτο. Αν λοιπόν δεις έναν πλούσιο και ηδονικό μοναχό, φιλοχρηματία και ασυμπαθή, βλέπεις ότι κυνηγάει τον εγκόσμιο πλούτο, αγαπά την πολυτέλεια και τα εγκόσμια οφέλη, τότε άσε τις υποθέσεις σου και κλάψε γι' αυτόν, γιατί τέτοιος περπατάει στη νύχτα και στο σκοτάδι. Δεν είναι ευχάριστο στον Θεό ένας μοναχός να αφήνει, ας πούμε, τα πνευματικά και να ανησυχεί για τα εγκόσμια, αν και, προφανώς, έχει κάποια εύλογη δικαιολογία γι' αυτό. Είναι ο διάβολος που τον γελάει (χλευάζει) και προσπαθεί να τον καταστρέψει. Όσοι, για χάρη του φυσικού και του εγκόσμιου, δεν ενδιαφέρονται για τα πνευματικά και τα αποφεύγουν, υφίστανται μεγάλη και συνεχή ζημιά, μη κατανοώντας και αδυνατούν να κατανοήσουν με το νου τους το θείο ρητό: «Κανείς δεν βάζει το χέρι του στο μέτωπό του και μάταια θα εξουσιαστεί στη Βασιλεία του Θεού» (Λουκάς 9:62). Γιατί εσύ, μοναχή, αποκτάς για τον εαυτό σου πλούτο ψυχοφθόρο, αλαζονικό, υπερήφανο, ανελέητο, αδυσώπητο, αχόρταγο; Όσο πλουτίζει κάποιος, τόσο περισσότερο γίνεται ανελέητος και απάνθρωπος και τόσο περισσότερο κρατά τα χέρια του από την ελεημοσύνη. Εσύ όμως, μοναχή, μην ποθείς τέτοιο πλούτο, μην τον αποκτάς ούτε τον ελκύεις για τον εαυτό σου, γιατί η πρώτη και μεγάλη εντολή για τον μοναχό είναι η κατά Θεόν φτώχεια. Μάλλον, προσκολληθείτε στον Χριστό, παραμένοντας χωρίς περισπασμούς στον τόπο όπου απαρνηθήκατε τον κόσμο για τον Θεό, που ζει για πάντα. Μπορεί να σας ενδιαφέρει: