Глава 3

Ju vetë jeni dëshmitarë për këtë, sepse ne nuk jemi 2 Kor.3:1. Le të fillojmë t'ju prezantojmë përsëri (nuk kemi nevojë) ose kërkojmë nga të tjerët mesazhe (përfaqësuese) për ju. 2 Kor.3:2. Por mesazhi juaj ti vetë je, sikur të ishte shkruar në zemrat tona... me dituri dhe me urtësi lexoni përmes nesh nga të gjithë njerëzit. 2 Kor.3:3. Ti tregohesh dhe vërteton se je një mesazh... i natyrës... i Krishtit, Sepse me veprat tuaja Krishti shpallet si nga një libër, domethënë, nëpërmjet predikimit tonë, shkruar (mesazhi i Krishtit) jo me bojë ose mbi pllaka guri... por me anë të Frymës dhe në... pllakat... të zemrës prej pëlhure. 2 Kor.3:4. Besimin... ne kemi të njëjtën... me anë të Krishtit... te Zoti, 2 Kor.3:5. - Jo sepse... jemi të aftë... të mendojmë vetë, por meqenëse urtësia na është dhënë nga Zoti që na krijoi 2 Kor.3:6. për të qenë shërbëtorë të denjë të Testamentit të Ri, jo nga letra e Moisiut, por nga Fryma, domethënë shpallet nëpërmjet veprimeve të Shpirtit. Sepse shkronja vret, por Fryma jep jetë, domethënë, Ungjilli i shpëton njerëzit me shpirtgjerësi, duke u dhënë atyre falje. 2 Kor.3:7. Nëse shërbimi i vdekjes, - sepse ajo vrau me të vërtetën e saj, domethënë shërbesën e shkruar dhe të gdhendur (nga Moisiu) në pllaka guri - mori një fuqi kaq të tmerrshme, pikërisht ajo e pajisur me të cilën u ngjit Moisiu, që e barti atë (Eks. 34:29). 2 Kor.3:8. atëherë sa më shumë... shërbimi i Frymës do të jetë në lavdi, kur është shumë më e lartë se e para? 2 Korintasve 3:9. Sepse, nëse shërbimi i dënimit ishte në lavdi, aq më tepër shërbimi i drejtësisë do të lulëzojë në lavdi? që është, ministria e hirit? 8 2 Kor.3:10. Sepse nuk rezulton të jetë e lavdishme... madje... ajo që lavdërohet në këtë drejtim për shkak të lavdisë së saj superiore, domethënë, lavdia që morën apostujt, lavdia që u dha kur ligji u komunikua nuk konsiderohet asgjë. 2 Korintasve 3:11. Nëse në fund të fundit (për) shfuqizohet dhe kalimtare, dmth ligji që kaloi dhe Moisiu që u shfuqizua, (megjithëse) përmes slav u (në lavdi) u shfaq, atëherë sa më shumë është ajo që duhet të mbetet pas ringjalljes së përjetshme, ajo do të ketë bollëk 2 Korintasve 3:12. Pra, duke pasur një shpresë të tillë Prandaj ne përdorim guxim të madh, pra veprojmë hapur. 2 Kor.3:13. Dhe ne nuk kemi nevojë të dukemi si Moisiu, i cili vuri një perde në fytyrën e tij, në mënyrë që bijtë e Izraelit të mos mund të shikonin... në fytyrën e Moisiut, në fund të saj, e cila duhej të ishte shfuqizuar. 2 Korintasve 3:14. Sepse mendimet e tyre ishin errësuar, dhe ata nuk mund të shihnin sakramentet që ishin në ligj, sepse edhe sot e kësaj dite, kur lexojnë Dhiatën e Vjetër, i shtrirë midis fytyrës së Moisiut dhe syve të tyre, i njëjti vel shtrihej midis letrës së Moisiut dhe mendjeve të tyre. Prandaj ata nuk shohin atë që duhet shfuqizuar nëpërmjet Krishtit, domethënë të realizohet. 2 Korintasve 3:15. Por... deri më sot, kur... lexojnë Moisiun. Dhiata e Vjetër është emëruar sipas shërbëtorit, ashtu si shkrimet e tjera të shenjta janë emëruar sipas profetëve, fjalimet profetike të të cilëve përmbajnë. Pra, duke qenë se shkrimet e Moisiut barazohen me shkrimet e shokëve të tij, profetëve, premtimi i Birit është lartësuar kështu mbi premtimet e profetëve dhe Ungjilli i Zotit mbi predikimin e shërbëtorëve. Kur, thotë ai, ata lexojnë Moisiun, pra librat e Moisiut, zemrat e tyre mbulohen me një perde të errët në vend të një velloje të lehtë. 2 Korintasve 3:16. Dhe do të hiqet nga sytë e tyre kur të kthehen te Zoti. Ashtu si Moisiu, kur e ktheu shikimin nga Zoti, hoqi mbulesën nga fytyra e tij, ashtu do të hiqet nga mendjet e tyre kur ata të kthehen në besimin në Zotin. 2 Kor.3:17. Për Zotin... Fryma e Shenjtë është dmth nuk ndodhet dhe nuk është i kufizuar në një vend, dhe aty ku është Fryma e Zotit, atje është liria, domethënë, është karakteristikë e lirisë së Tij (të Shpirtit) që Ai duhet të jetë në çdo vend ku do të jetë Zoti. 2 Korintasve 3:18. Të gjithë kemi një fytyrë të hapur, që nuk është e mbuluar, si fytyra e Moisiut, lavdia e fshehur e Perëndisë, sikur të sodisnim në një pasqyrë, ne shndërrohemi në të njëjtën shëmbëlltyrë, domethënë presim të perceptojmë me shpresë - domethënë, nga lavdia e humbur në parajsë në lavdinë që duhet të marrim në Mbretërinë e Qiellit - ashtu si nga Zoti dhe nga Fryma (e Zotit), I cili, me veprimet e Tij, tashmë dëshmon për atë që po flasim. Fjali pyetëse dhe në sire. (Valt.): "Sa më shumë?" Ju mund të jeni të interesuar në: