Глава 24

„Oto Pan rozproszy świat i spustoszy go” (Iz. 24:1). To samo wydarzyło się w ziemi izraelskiej podczas najazdu Salmanasara i Sennacheryba. „A lud będzie jak kapłan”, to znaczy w czasie niewoli, ponieważ zarówno szlachetni, jak i zwykli ludzie, silni i słabi, zostaną wzięci do niewoli, „a sługa jak pan” (Iz. 24:2), gdyż podczas przesiedlenia Izraelitów, ludzie wszystkich stopni zostaną przesiedleni bez różnicy. „Przekroczyliście Prawo... i... zniszczyliście wieczne przymierze” (Iz. 24:5), czyli przymierze, które ich ojcowie zawarli na Horebie. „Z tego powodu mieszkańcy ziemi zostaną ukarani” (Iz. 24:6). Prorok wymienia przyszłe nieszczęścia: spustoszenie i nieczystość zablokują wszystkie wejścia; wniesienie niezbędnej żywności nie będzie możliwe. „Wino będzie płakać, winogrona będą płakać” (Iz. 24:7). W ten sposób prorok wskazuje, co Sennacheryb uczynił z polami i winnicami w ziemi judzkiej, gdyż gdy przybył na bitwę z Ezechiaszem, nakazał wszystko zniszczyć i spalić. Prorok wyobraża sobie, jak plony i winorośl mówią i płaczą nad tymi, którzy siali, sadzili i pracowali w uprawie, ale nie otrzymali pocieszenia za swoją pracę, ponieważ Sennacheryb wszystko zniszczył, a to, co po nim zostało, zostało zniszczone przez Salmanasara. „Wszyscy, którzy się radują w duszy, będą jęczeć” (Iz. 24:7), wzdychają ci, którzy radowali się w dawnych spokojnych czasach, którymi cieszyli się Izraelici. Dusza była wcześniej pełna radości, ale teraz będzie wzdychać, bo wszyscy są przepełnieni smutkiem. „Gorycz jest mocnym napojem dla tych, którzy piją”. A mocny napój stanie się gorzki. „Wszystkie miasta opustoszały, wszystkie spichlerze zamknięte” (Iz 24,9-10). Mieszkańcy wyjdą z miasta zdewastowani, a drzwi domów będą wydawać się zamknięte, bo nie będzie kto do nich wejść. „I niech pozostanie grad... jakby ktoś strząsnął drzewo oliwne... i (jakby) pozostał po zbieraniu winogron” (Iz. 24:12-13), to znaczy, że w ziemi izraelskiej pozostanie tylu mieszkańców, ile zostało oliwek na drzewie oliwnym i kiści na winorośli po zbiorze owoców. Jeśli zostały na nich owoce, to albo dlatego, że zbieracze ich nie zauważyli, albo są zgniłe, albo dlatego, że nie są jeszcze dojrzałe. „I będą chwalić wielkość Pana” (Iz. 24:14) za zniszczenie wojsk Sennacheryba, zniszczonych mieczem Pana. „Dlatego na każdym miejscu będę wysławiał Pana... ze skrzydeł ziemi... usłyszę chwałę” (Iz 24,15-16), czyli z Jerozolimy usłyszeliśmy proroctwo sprawiedliwego Boga, który mówi: „Sekret mój, sekret mój”, czyli tajemnica oznajmiona przez Boga prorokowi o wybawieniu, które Pan przyniesie swojemu ludowi. „Biada mi! Bezbożni są niegodziwi” (Izajasz 24:16). Czczą Pana wszystkich jako równi bezsilnym bożkom i mają nadzieję żyć bez lęku; nie chcą, aby strach powstrzymywał ich od popełniania niegodziwości. „Strach i otchłań, i sidło nad wami, którzy mieszkacie na ziemi” (Iz. 24:17). Prorok wzywa Sennacheryba do życia na ziemi. „Jak okna nieba otwarte” (Iz. 24:18), to znaczy okna śmierci otwarte w niebie przez Anioła, aby zniszczyć wojska króla asyryjskiego. „Ziemia zostanie wstrząśnięta... jak skład wina... i wstrząśnięta... jak skład warzyw” (Iz 24:19-20). Prorok mówi o śmierci armii asyryjskiej; upadnie i nie będzie nikogo, kto by go przywrócił. „I... Pan położy swą rękę na naczynia niebieskie na wysokościach i na królów ziemi na ziemi, i zgromadzą zgromadzenie, aby go zamknąć w więzieniu” (Iz. 24:21-22). Pan wyciągnie rękę na dumne wojska i na dumnych przywódców Asyryjczyków. Ale inni królowie też nie zostaną wybawieni, ponieważ prorok dodaje: „i przeciwko królom ziemi i na ziemi”. I zbiorą zgromadzenie przeciwko uwięzionemu, i będą myśleć przeciwko uwięzionemu”. Oznacza to, że Asyryjczycy i ich sojusznicy zebrali się i zaplanowali zło oraz zniszczenie Jerozolimy, Ezechiasza i narodu żydowskiego, którzy byli uwięzieni w murach Jerozolimy. „I księżyc się zawstydzi, i słońce się zawstydzi”. Prorok nazywa księżyc i słońce albo bogami asyryjskimi, w których Asyryjczycy pokładali nadzieję, albo chwałą i mocą samych Asyryjczyków. „Albowiem Pan potężny będzie królował na górze Syjon”. Nie inny Pan, ale Ten, który zostanie uwielbiony po klęsce Asyryjczyków „i zostanie uwielbiony przed swoimi świętymi” (Iz. 24:23) z powodu cudów, których dokona przed Ezechiaszem i jego świtą. Może zainteresuje Cię: