Kanon 76
Że biskup sam nie powinien mianować własnego następcy.
Że biskup nie powinien z powodów rodzinnych do brata, syna lub krewnego wyświęcać na godność biskupa kogokolwiek chce. Niesprawiedliwe jest bowiem tworzenie spadkobierców biskupstwa, wydawanie Boga na rzecz ludzkiej stronniczości, a Kościoła Bożego nie należy oddawać pod władzę spadkobierców. Jeśli ktoś tak uczyni, święcenia te będą nieważne, a ten, który sam udzielił święceń, zostanie ukarany ekskomuniką.
Oryginał grecki
Ὅτι οὐ χρὴ ἐπίσκοπον τῷ ἀδελφῷ, ἢ τῷ υἱῷ, ἢ ἑτέρῳ συγγενεῖ χαριζόμενον, εἰς τὸ ἀξίωμα τῆς ἐπισκοπῆς χειροτονεῖν ὃν βούλεται· κληρονόμους γὰρ τῆς ἐπισκοπῆς ποιεῖσθαι οὐ δίκαιον, τὰ τοῦ Θεοῦ χαριζόμενον πάθει ἀνθρωπίνῳ· οὐ γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαν ὑπὸ κληρονόμους ὀφείλει τιθέναι. Εἰ δέ τις τοῦτο ποιήσει, ἄκυρος μενέτω ἡ χειροτονία· αὐτὸς δὲ ἐπιτιμάσθω ἀφορισμῷ.
Miejsca równoległe
Ап.130IВс.4VIIВс.3Антиох.1923Карф.2249