Kanon 41
Że biskup powinien dbać o majątek kościelny i składać jałmużnę za pośrednictwem prezbiterów i diakonów.
Nakazujemy biskupowi sprawowanie władzy nad majątkiem Kościoła. Jeśli bowiem mają być mu powierzone cenne dusze ludzkie, to tym bardziej należy mu powierzyć zarządzanie pieniędzmi, aby wszystko zarządzał według swojej władzy i rozdawał potrzebującym za pośrednictwem starszych i diakonów z bojaźnią Bożą i wszelką czcią, i aby sam brał to, co jest potrzebne (jeśli tylko potrzebne) na potrzeby własne i braci, których przyjmuje, aby im w niczym nie brakowało. Albowiem prawo Boże nakazało, aby ci, którzy służą ołtarzowi, jedli z ołtarza (por. 1 Kor 9,13). Podobnie wojownik nigdy nie chwyta za broń przeciwko wrogom, będąc na własną zapłatę (zobacz 1 Kor 9:7).
Oryginał grecki
Προστάσσομεν τὸν ἐπίσκοπον ἐξουσίαν ἔχειν τῶν τῆς ἐκκλησίας πραγμάτων. Εἰ γὰρ τὰς τιμίας τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς αὐτῷ πιστευτέον, πολλοῦ ἂν δέῃ περὶ τῶν χρημάτων ἐντέλλεσθαι, ὥστε κατὰ τὴν αὐτοῦ ἐξουσίαν πάντα διοικεῖσθαι, καὶ τοῖς δεομένοις διὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ διακόνων ἐπιχορηνεῖσθαι μετὰ φόβου Θεοῦ καὶ πάσης εὐλαβείας. Μεταλαμβάνειν δὲ καὶ αὐτὸν τῶν δεόντων (εἴ γε δέοιτο) εἰς τὰς ἀναγκαίας αὐτοῦ χρείας, καὶ τῶν ἐπιξενουμένων ἀδελφῶν, ὡς κατὰ μηδένα τρόπον αὐτοὺς ὑστερεῖσθαι· ὁ γὰρ νόμος τοῦ Θεοῦ διετάξατο, τοὺς τῷ θυσιαστηρίῳ προσεδρεύοντας ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου τρέφεσθαι· ἐπεί περ οὐδὲ στρατιώτης ποτὲ ἰδίοις ὀψωνίοις ὅπλα κατὰ πολεμίων ἐπιφέρεται.
Miejsca równoległe
Ап.3839IVВс.26VIIВс.12Антиох.2425Феоф.1011Кир.2