Kanon 31
Że ten, który bez winy odłączył się od biskupa i postawił inny ołtarz, zostanie pozbawiony godności wraz z tym, który ją przyjął.
Jeśli prezbiter, gardząc swoim biskupem, zacznie odprawiać oddzielne zgromadzenia i wzniesie drugi ołtarz, nie dostrzegając u biskupa niczego sprzecznego z pobożnością i sprawiedliwością, niech zostanie usunięty jako żądny władzy, bo jest złodziejem władzy. Podobnie wszyscy inni duchowni, którzy do niego przyłączają się; świeccy będą ekskomunikowani. Niech to jednak stanie się po pierwszym, drugim i trzecim upomnieniu biskupa.
Oryginał grecki
Εἴ τις πρεσβύτερος, καταφρονήσας τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, χωρὶς συναγάγῃ, καὶ θυσιαστήριον ἕτερον πήξῃ, μηδὲν κατεγνωκώς τοῦ ἐπισκόπου ἐν εὐσεβείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ, καθαιρείσθω, ὡς φίλαρχος· τύραννος γάρ ἐστιν. Ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ λοιποὶ κληρικοί, καὶ ὅσοι ἂν αὐτῷ προσθῶνται· οἱ δὲ λαϊκοὶ ἀφοριζέσθωσαν. Ταῦτα δὲ μετὰ μίαν, καὶ δευτέραν καὶ τρίτην παράκλησιν τοῦ ἐπισκόπου γινέσθω.