☦ Kalendarz prawosławny — kalendarz gregoriański
kalendarz gregoriańskikalendarz juliański☦ Święci dnia
- Virgin Martyr Febronia
📜 Żywot świętego
Virgin Martyr Febronia is commemorated on February 15th (Old Calendar) / February 28th (New Calendar). She is venerated as a virgin martyr who suffered during the severe persecution of Christians under the Roman Emperor Diocletian in the early fourth century. Her name, meaning "of February" or "of the month of February," reflects the ancient Roman calendar's association with the month Februarius, though this is not a historical detail of her life. The Church honors her memory primarily through the liturgical celebration of her feast day, recognizing her as one of the many faithful who chose death rather than renounce their faith in Christ. While specific accounts of her martyrdom are not preserved in the primary sources of Orthodox tradition, her commemoration is firmly established in the Church's calendar, signifying her place among those who witnessed to Christ with their lives. The Church honors her memory as a witness to Christ who remained steadfast in faith despite the threat of death. - Peter and Fevronia of Murom
📜 Żywot świętego
Prince Peter of Murom, having embraced Christianity, married Fevronia, a humble peasant woman. Their union, though initially met with skepticism, became a profound witness to Christian love and mutual respect. They lived together in piety, devotion, and shared service to God and their people, embodying the ideal of Christian marriage. Peter, as ruler, governed with justice, while Fevronia, through her quiet wisdom and compassion, became a beloved healer and spiritual guide to the people of Murom. They bore no children but dedicated their lives to the common good and the strengthening of faith. In the year 1228, they died together, peacefully and in harmony, having lived their entire married life as one heart and one soul in Christ. The Church honors their memory as a powerful testimony to the sanctity of marriage, the strength found in mutual love and shared faith, and the way ordinary lives, lived faithfully, become a radiant witness to the Kingdom of God. - Our Holy Father Dionysios, founder of the Monastery of St John the Forerunner on Mt Athos (1380)
📜 Żywot świętego
Our Holy Father Dionysios, founder of the Monastery of St John the Forerunner on Mount Athos, is venerated for his dedication to monastic life in the late Byzantine era. He established this monastery, which remains an active community on the Holy Mountain, around the year 1380. Historical records, while sparse, confirm his role as a spiritual father who gathered monks and built a place of prayer and ascetic struggle during a period of significant upheaval in the Eastern Christian world. Little is known of his personal origins or specific deeds beyond his foundational work; the Church honors his memory not for documented wonders, but for his steadfast commitment to the monastic ideal. He chose the path of humility, labor, and prayer, creating a lasting sanctuary for the pursuit of holiness. The Church commemorates him to affirm the enduring value of monastic witness and the quiet, persistent work of building God's Kingdom through prayer and community.
📖 Czytania dnia
Apostoł — Romans 2.14-29 Biblia Gdańska
14 Bo ponieważ poganie nie mający zakonu, z przyrodzenia czynią, co jest w zakonie, ci, zakonu nie mając, sami sobie są zakonem;
15 Którzy ukazują skutek zakonu, napisany na sercach swych, z poświadczaniem sumienia ich i myśli wespół siebie oskarżających albo też wymawiających,
16 W dzień, gdy sądzić będzie Bóg skryte rzeczy ludzkie według Ewangielii mojej przez Jezusa Chrystusa.
17 Oto się ty nazywasz Żydem i polegasz na zakonie, a chlubisz się Bogiem.
18 I znasz wolę jego i rozeznajesz rzeczy różne od niej, wyćwiczony będąc z zakonu;
19 I masz za to, żeś jest wodzem ślepych, światłością tych, którzy są w ciemności;
20 Mistrzem bezrozumnych, nauczycielem niemowlątek, mając kształt znajomości i prawdy w zakonie.
21 Który tedy uczysz drugiego, siebie samego nie uczysz? Który opowiadasz, żeby nie kradziono, kradniesz?
22 Który mówisz, żeby nie cudzołożono, cudzołożysz? który się brzydzisz bałwany, święte rzeczy kradniesz?
23 Który się chlubisz zakonem, przez przestępstwo zakonu Boga lżysz?
24 Albowiem imię Boże dla was bluźnione bywa między pogany, jako napisano.
25 Boć obrzezanie jest pożyteczne, jeźlibyś pełnił zakon; ale jeźlibyś był przestępcą zakonu, twoje obrzezanie stało się nieobrzezką.
26 Jeźliby tedy nieobrzezka przestrzegała praw zakonnych, azaż jego nieobrzezka nie będzie przyczyną za obrzezkę?
27 I osądzi nieobrzezka z przyrodzenia zakon pełniąca ciebie, który przez literę i obrzezkę jesteś przestępcą zakonu.
28 Albowiem nie ten jest Żydem, który jest Żydem na jawie, ani to jest obrzezka, która jest na jawie na ciele;
29 Ale który jest w skrytości Żydem i obrzezka serca, która jest w duchu, nie w literze, której chwała nie jest z ludzi, ale z Boga.
Ewangelia — Matthew 5.33-41 Biblia Gdańska
33 Słyszeliście zasię, iż rzeczono starym: Nie będziesz krzywo przysięgał, ale oddasz Panu przysięgi twoje;
34 Ale Ja wam powiadam, abyście zgoła nie przysięgali, ani na niebo, gdyż jest stolicą Bożą;
35 Ani na ziemię, gdyż jest podnóżkiem nóg jego; ani na Jeruzalem, gdyż jest miasto wielkiego króla;
36 Ani na głowę twoję będziesz przysięgał, gdyż nie możesz jednego włosa białym albo czarnym uczynić.
37 Ale mowa wasza niech będzie: Tak, tak; nie, nie; a co więcej nadto jest, to od złego jest.
38 Słyszeliście, iż rzeczono: Oko za oko, a ząb za ząb;
39 Ale Ja wam powiadam: Żebyście się nie sprzeciwiali złemu, ale kto by cię uderzył w prawy policzek twój, nadstaw mu i drugi;
40 I temu, który się z tobą chce prawować, a suknię twoję wziąć, puść mu i płaszcz;
41 A kto by cię przymuszał iść milę jednę, idź z nim i dwie;
✠ Ciągłe czytanie Ewangelii
Matthew 7 Biblia Gdańska
1 Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni;
2 Albowiem jakim sądem sądzicie, takim sądzeni będziecie, i jaką miarą mierzycie, taką wam odmierzono będzie.
3 A czemuż widzisz źdźbło w oku brata twego, a balki, która jest w oku twojem, nie baczysz?
4 Albo jakoż rzeczesz bratu twemu: Dopuść, iż wyjmę źdźbło z oka twego, a oto balka jest w oku twojem.
5 Obłudniku! wyjmij pierwej balkę z oka twego, tedy przejrzysz, abyś wyjął źdźbło z oka brata twego.
6 Nie dawajcie świętego psom, ani miećcie pereł waszych przed świnie, by ich snać nie podeptały nogami swemi, i obróciwszy się nie rozszarpały was.
7 Proście, a będzie wam dano, szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a będzie wam otworzono.
8 Każdy bowiem, kto prosi, bierze; a kto szuka, znajduje; a temu, co kołacze, będzie otworzono.
9 I któryż z was jest człowiek, którego prosiłliby syn jego o chleb, izali mu da kamień?
10 A prosiłby o rybę, izali mu da węża?
11 Jeźli wy tedy będąc złymi, umiecie dary dobre dawać dzieciom waszym, czemże więcej Ojciec wasz, który jest w niebiesiech, da rzeczy dobre tym, którzy go proszą.
12 Wszystko tedy, co byście chcieli, aby wam ludzie czynili, tak i wy czyńcie im; tenci bowiem jest zakon i prorocy.
13 Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem przestronna jest brama i szeroka droga, która prowadzi na zatracenie, a wiele ich jest, którzy przez nię wchodzą.
14 A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; a mało ich jest, którzy ją znajdują.
15 A strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w odzieniu owczem, ale wewnątrz są wilcy drapieżni.
16 Z owoców ich poznacie je; izali zbierają z ciernia grona winne, albo z ostu figi?
17 Tak ci wszelkie drzewo dobre owoce dobre przynosi; ale złe drzewo owoce złe przynosi.
18 Nie może dobre drzewo owoców złych przynosić, ani drzewo złe owoców dobrych przynosić.
19 Wszelkie drzewo, które nie przynosi owocu dobrego, bywa wycięte i w ogień wrzucone.
20 A tak z owoców ich poznacie je.
21 Nie każdy, który mi mówi: Panie, Panie! wnijdzie do królestwa niebieskiego; ale który czyni wolę Ojca mojego, który jest w niebiesiech.
22 Wiele ich rzecze mi dnia onego: Panie, Panie! izażeśmy w imieniu twojem nie prorokowali, i w imieniu twojem dyjabłów nie wyganiali, i w imieniu twojem wiele cudów nie czynili?
23 A tedy im wyznam: Żem was nigdy nie znał; odstąpcie ode mnie, którzy czynicie nieprawość.
24 Wszelkiego tedy, który słucha tych słów moich i czyni je, przypodobam mężowi mądremu, który zbudował dom swój na opoce;
25 I spadł gwałtowny deszcz, i przyszła powódź, i wiatry wiały, i uderzyły na on dom, ale nie upadł, bo był założony na opoce.
26 A wszelki, który słucha tych słów moich, a nie czyni ich, przypodobany będzie mężowi głupiemu, który zbudował dom swój na piasku;
27 I spadł deszcz gwałtowny, i przyszła powódź, i wiatry wiały, a uderzyły na on dom, i upadł, a był wielki upadek jego.
28 I stało się, gdy dokończył Jezus tych słów, że się zdumiewał lud nad nauką jego.
29 Albowiem je uczył jako moc mający, a nie jako nauczeni w Piśmie.
/api/calendar/gregorian/2027-06-25