Psalmy 30

¹Psalm pieśni przy poświęceniu domu Dwidowego.

²Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.

³Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.

⁴Panie! wywiodłeś z piekła duszę moję; zachowałeś mię przy żywocie, abym nie zstąpił do grobu.

⁵Śpiewajcież Panu święci jego, a wysłuchajcie pamiątkę świętobliwości jego.

⁶Albowiem prędko przemija gniew jego, ale po wszystek żywot trwa dobra wola jego; z wieczora bywa płacz, ale z poranku wesele.

⁷Rzekłem w szczęściu swojem: Nie będę poruszony na wieki.

⁸Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył oblicze swoje, strwożyłem się;

⁹I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:

¹⁰Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? Izali cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję?

¹¹Wysłuchajże, Panie! a zmiłuj się nademną; Panie! bądź pomocnikiem moim.

¹²Tedyś odmienił płacz mój w pląsanie; zdjąłeś ze mnie wór mój, a przepasałeś mię radością. Przetoż tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój! na wieki wysławiać cię będę.